O faiado: Espazos

Adriana e Clara amigas

Fai moi pouco tempo que coñecemos a Adrina, boticaria na nosa farmacia preferida, a de Trini, Adriana viaxou a Cortegada con parte da sua familia, quedou moi contenta, voltará. No medio Clara Pino, integrante importante do grupo “GALICIA FERMOSA”, ela foi a solista de unha das cancions interpretadas polo grupo que nos marabillou. A esquerda Magdalena, asistente permanentemente dos viaxes do Faiado.

MOI BÓ DÍA PARA O AMIGO SUSO MÉNDEZ

Suso debe estar no seu xantar de cumpreanos rodeado da súa familia. Con Merchi e os fillos que representan un todo na vida do noso amigo donante e colaborador.

Sempre teremos con nos esas imaxes vilagarcianas en movimento que el recolleu coa súa cámara de super8 e polo cal xa foi homenaxeado no CURTAS FEST de fai uns anos. Gracias a el dumos quen de encher parte dos espacios dalgún dos nosos documentais e por elo é dunha desas personas que sempre teremos no noso presente. E isto non é un obituario senón uha maneira de agradecemento pola nova volta que lle da ao sol e moitas mais que aínda lle quedan.

Non temos palabras para desexarlle a Suso todo o que merece. Unha aperta moi grande desde O FAIADO DA MEMORIA .

Apertas e vamos a por mais.

14 de Xullo do 2026, martes

Mañan remataremos de subir fotografias da nosa ultima viaxe a Cortegada. Nas fotos de portada o barco “ANTONIO GARCIA” que se afundeu nas inmediacions das Cies como consecuencia do abordaxe produccido polo barco griego HYDRIA. Esto foi o 13 de Decembro do 1929.

No accidente perdeu a vida Celestino Ramos, neto de Domingo Antonio de Cortegada, Celestino casara en primeiras nupcias ca sua curman Rosa, era o pai de Mercedes, Carmen e Angelina Ramos esta ultima modista importante na decada dos cincoenta e sesenta.

Bos dias, saude

Non veu Rosita

Rosita e neta de un dos gardas de Cortegada, sempre que pode ben con nos. de esta vez, Maria José, a sua filla viaxou a Cortegada sin a sua Nai. Na fotografia con Toñi e Agustin Mollinedo, o seu pai era amigo, moi amigo do meu, eso foi suficiente para lembralos o pasado domingo. Todo era tan cercano…