“Dejame que te cante limeña….
Resulta que Paco, o meu Paquiño, de casi bebés xogabamos no entorno de Santa Lucia, el xogaba conmigo cando non habia outra cousa, cando os seus amigos, pequenos todos non estaban, entre eles o meu irman Felipe. A nosa trinchera de xogos casi sempre era un galeon varado, condenado para sempre a sua destruccion na praia, propiedade do Señor Eduardo Cuevas, que utilizou o barco pra facer cargas ca Escuadra Inglesa. Paco e mais eu xogabamos a O Capitan Trueno, O Jabato, e as veces algun capitulo da Cenicienta, Aladino e Hansel e Gretel.
Pois bueno, transcurrido o tempo, moito tempo a vida nos cambiou a el e a min. El, Paco, moi novo foi un producto mais da emigracion, en principio o Reino Unido, era un rapaz moi novo, non creo que chegase a os dezaoito anos, de ali foi a Finlandia. e por ultimo cando as cousas en Finlandia eran frias frias, trasladouse a Peru.
Coñeceu a Katy Sotomayor…buf, Enamoraronse.
Non imos entrar en detalles, Paco estudiou, e Inxeniero, ten unha titulacion que na sua mocedade en este Pais non iba a ser posible.
Pero resulta que superada a dictadura de Franco o Pais, España, transformouse…¡E de que maneira¡ Paco en Peru enfermou e o coste da sua enfermedidade era terrible. Katy, a nosa Kathy, tomou unha determinacion, deixar o seu pais, Perú, e vir a España.
Todo para ela descoñecido, un mundo novo con un futuro incerto…Katy e unha muller resolutiva, forte, amorosa. Os seus sentimentos polo seu marido son ilimitados, e todo esto o decimos porqué a finais de Septembro, o Goberno Español otorgoulle a nacionalidade española.
Onte, no xantar do Faiado, cantamoslle dirixidas-os por Pilar Garrido o….”DEJAME QUE TE CANTE LIMEÑA”….
O fixemos con moito cariño.
Feliz cumpreanos
Ca axuda de Pilar Garrido, Begoña e Victoria Hierro, a guitarra de Pilar, o animo de todos adicamos a Nieves, Julio, Senen, e o noso amigo, colaborador Manu Macias, un feliz cumpreanos, os pillamos desprevenidos, pero creo que o disfrutaron.
En VIMIANZO
Na foto do grupo NON estabamos todos, a metade xa estaban no interior do Castelo.
As explicacions de Vicente Mohedano
Vicente estaba no seu pobo, Vimianzo, o Castelo forma parte da sua vida, da sua infancia, quedoulle moito por contar, HISTORIA, quedoulle a pena de non mentar todo o que sabe sobor do todo do Seculo XV.
Tivemos unha visita
Veu a recibirnos e visitarnos unha tia de Vicente Mohedano, que foi veciña de Vilagarcia mais de trinta anos. Foi profesora do colexio do Piñeiriño, do novo, nos seus inicios.
Nos fixo moita ilusion a sua presenza
26 de Outubro do 2026. luns
Onte foi o viaxe do Faiado da Memoria a CAION, VIMIANZO, CEE EZARO E MUROS, a este ultimo xa non paramos, estabase a facer moi noite e logo de preguntar, decidimos seguir.
Imos pasar un tempo con fotos do viaxe, pero antes agradecer a todos o apoio as nosas propostas.
As mans botadas por XOSE CASTRO RATON, MARIA DO CARMEN PRIETO, JUAN LEITES, VICENTE MOHEDANO e JOSE MANUEL MACIAS (MANU).
Seguiremos a subir imaxenes, AGRADECEMENTO para todos, bos dias.
UN ASCO EN ARTEIXO.
Por iso, desde a plataforma Arteixo Futuro fan agora un chamamento á Secretaría de Estado de Memoria Democrática e ao seu titular, Fernando Martínez. Nunca carta aberta piden unha intervención contra o establecemento por “enxalzar o franquismo e o período ditatorial” e mostrar un “evidente negacionismo dos seus crimes”.
E logo se envian os antidisturbios a pegar paus e o que faga falta a os rapaces que reclaman solucionar o problema da vivenda.
Dende arriba é impresionante
Tivemos moita sorte ca climatoloxia, non facia frio, non nos pillou a choiva
Mar aberto, area blanca e limpia
A esquerda a casiña dos pescadores de Caion, un pobo de amplia tradiccion de ballenas, parece ser que a primeira penicilina que chegou por Galicia, por suposto de estraperlo, chegou por Caion, eran os primeiros anos da decada dos cincoenta.