Finou Flora
Finou Flora a miña amiga Flora, temos botado moitas horas, falando do que nos gustaba. Flora era de Cambados, coñeceu a Julian y enamoraronse, casaron, naceron dous fillos.
O que Flora loitou pra que os seus nenos tivesen unha formacion, tamen unha educacion….i o consiguiu.
Xa facia tempo que estaba enferma, cicais a sua morte para ela mesma sexa unha liberacion, pero desde hoxe no noso pobo queda un importante baleiro, Flora era unha gran persoa, de esas que tanta falta fan.
A sua familia, o noso sentido pesame
10 de Novembro do 2026, martes
Subidas en MULLERES TRABALLADORAS, SANTA LUCIA, SOBRADELO, A TORRE.
En portada, segundo pola esquerda, Antonio Alejandre, de Vilaxoan, que entregou a sua xuventude por ter ideas contrarias a o fascismo, a Hitler, a Mussolini, a Franco, a os carniceiros de vidas humanas.
Antonio estivo preso en San Simon, e cando o puxeron en libertad mom atopaba traballo, emigrou, empleouse nas presas i embalses que se construian pola España de Franco.
Bos dias, saude.
Isolina, vivia na Pastrana, nas hortas
En portada Isolina, vivia nas hortas da Pastrana, nunha casa pequena, que cando chovia era un puro manantial de agua, Isolina, NUNCA fixo outra cousa que traballar, sin as minimas condicions laborais, sin convenios,de idade que se ignora, non supo o que eran as vacacions, nunca visitou o pobo mais cercano, nunca estreou roupa nova, da man dos veciños que miraban cada dia si seguia viva, ao marxen das administracions.
Quedará para sempre na nosa memoria.
Nos anos sesenta e setenta
Estas duas mulleres estan nun xantar de voda, o decimos porqué esa pañoleta negra, denota un loito na familia, cando morria o pai ou a nai, botaban uns anos ca prensa que significaba loito e respeto. Cando o que morria era un fillo ou o marido o pano na cabeza quedaba para sempre. Ademais, casi se acababa a vida, nin bailes nin festas. Asi foi a vida, o atraso das mulleres nos tempos de Franco.
Sinita, da Torre
La del centro es mi madre juana y al que tiene a la derecha es sinita la de la torre que su abuela tenia una casa por Cea y se ivan de fiesta alli las otras eran amigas de sinita y mi madre no recuerda sus nombres
Comentario por ruth (19-07-2010 20:48)
Agora doume conta, é Rosina Garcia Abalo ( sinita ) a que dí Ruth, vivía na Torre, filla de Manolo ( o de evaristo ) e de Carmen ( a gaiteira ) a aboa Rosina era da Aldea de arriba ( Cea )
Comentario por lolita camiño (08-08-2010 23:12)
Carmen e German
A dereita German Torres, dos Durans, bautizo en Sobradelo, a que leva o bebé é a sua dona, Carmen, o cura Vicente Tarrio.
Enrique Sanmiguel, ata sempre
Enrique Sanmiguel que foi un exemplo de traballo, de responsabilidade de un bó facer que imos botar moito de menos. Este pobo se fixo cos exemplos e traballo da xente como Enrique Sanmiguel.
As suas fillas que o coidaron como o que era, o seu ouro en panos, un mensaxe de cariño, asi como a toda sua familia. O noso sentimento de pesame, pola ausencia de Enrique.
9 de Novembro do 2026, luns
Unha lembranza para a cantante Cecilia, que cada nove de Novembro, nos agasallaba con un ramito de violetas.
Subidas en PERCURAS, INVESTIGACIONS E TRADICCIÓNS.
En portada a VILAGARCIA DE ONTE. Edtamos arredor do ano 1970, nun acto de autentico feismo, rellenando o mar, asfaltando as olas, a o caron da Alameda, a o fondo a Pescaderia, habian tirado o edificio de Sanidad Exterior, logo construirian a Comisaria e os Xuzgados que ali siguen.
Bos dias, chove, como cada Novembro, boa seman, saude
Feli e Elias Penide
Feli chegou a o pobo, a casona dos Duques, de Dama de Compañia, si analizamos damonos conta que esta xente como os Terranova non tiñan pensado aburrirse.
Feli i Elias, coñoceronse, enamoraronse e casaron, como se facia entonces, para sempre
En Rubians 1883, Alfonso XII e a sua Nai.
Co paso do tempo a perspectiva sobre as monarquias, se vai analizando de outras maneiras, a FORMACION, nos permite ver a realidade.
O Alfonso XIII aceptou como agasallo unha chea de cousas que claro non tiña moita limpieza o conto. De aqui podemos falar de Cortegada, o Borbon cando lla ofreceron esixiu que fora a o seu nome, non lle valia que estivese a nome do Pais, Alfonso XIII, queria a Illa para si. A principios dos oitenta, o seu fillo Juan veu a vendela, por certo agasallarono con unha fina sardiñada na Alameda do Carril.
No ano 1907, botaron a os seus verdadeiros propietarios, quedaronse con ela e nunca a visitaron.
Outros cortaron a lana.
A situacion das monarquias no mundo é penosa. Desde Noruega, Dinamarca, Reino Unido, Monaco, Belgica o Emerito español ben alonxado pra non manchar a familia, o fillo e a nora.
Pero a fotografia, do seculo dezanove entre os que posan estan os Terranova, asiduos dos Borbon, marcando un tempo que pintaba de outra maneira no noso pobo.
A imaxen é no Pazo de Rubians