12 de Novembro do 2026, xoves

Subidas en CEA, CENTROS DE TRABALLO.
En portada, fotografia da que non sabemos nada.
Bos dias, saude
Almacenes Olmedo.

EDIFICIO OLMEDO
Os propietarios actuais, decidimos fai un par de meses voltar a o nome de sempre, EDIFICIO OLMEDO. Deixamos atras o nome de Zara que nada ten que ver con nos (Non entendemos a santo de qué se denominaba de tal maneira) salvo pra pensar que o seu propietario, Amancio Ortega, nada ten que ver ca imaxen que se quere dar da sua persoa. NADA QUE VER.
Puro marketing.
El edificio de Almacenes Olmedo” aun que no estoy seguro, podria decír que es del 1953/1954. Su constructor, fue Benito Castro Moreira, de Pontevedra.Su nieto, es el actual presidente del colegio de Arquitectos Tecnicos de Pontevedra.El encargado de la obra, fué un señor de Pontevedra que se llamaba José Eiras, el cual se quedo a vivír en Villagarcia en la zona de Marxión.
Total nada, solo casi 20 años de diferencia entre el edificio Olmedo y el Casino.
Comentario por luis (28-07-2009 13:16)
El edificio de Olmedo es de comienzo de los 50.
Antes del 57, cuando aún no estábamos en el Instituto, un amigo mayor que Luis y yo que ya estaba allí, se “vengaba” colocando un trozo de palillo en el timbre del portal de la casa del Sr. Mariño que ya vivia en el edificio Olmedo para que pitara todo el rato y obligara a bajar.
Por otra parte el edificio del Casino viejo aún estaba “vivo” en 1.964 cuando terminanosm Luis y yo en el Insituto
Comentario por Paco Salgado (28-07-2009 18:49)
A la izquierda de la foto, se ve un edificio alto, con una fachada blanca muy grande, en ese lugar, adosado a esa fachada, se construyó mas tarde otro edificio que es en el que actualmente está la zapateria ede Jamardo, en ese edificio, se ve en lo alto un tejado en pendiente, que por su parte de atrás está oscuro, ése piso, es el que ocupó la familia Ruiz, y luego mi familia, se ve un poco de la gran terraza que tenía a la izquierda., por lo cual, lo que digo en el comentario nº1 queda descartado, es la casa donde vivió Ramiro Caamaño en su primer piso y donde estúvo la tienda de efectos navales., lugar que ocupa hoy dia un local muy bonito que tiene por terraza unos hermósos y cómodos sofas., por lo que la calle que se ve en la foto es Juan Garcia, para mi ya sin lugar a dudas.
Comentario por Túñez (28-07-2009 23:33)
EL EDIFICIO OLMEDO
—————————————
Yo diría que en 1954, el edificio estaba terminado. Porque yo estuve ahí dónde Paco SANDINE tenía un Estudio Fotográfico. Era un santiagués de pura cepa, Fotógrafo con un gran gusto para demostrar el arte que tenía. Ese año que cito más arriba, mi amigo Paco me quitó a mí creo, las últimas fotografías que hizo antes de marchar a Venezuela. Después este Estudio fue propiedad de un fotógrafo santiagués, ubicado e la mismísima Rúa del Villar en el centro de la calle. Era, además de fotógrafo vocalista de una Orquesta. Tenía todo lo que necesita un hombre, para triunfar en la vida. Además, cultura y planta de hombre de los de antes…
O sea, que Paco Sandine le vendió a Fotos Arturo y éste a Fotos PORRIÑO.
En 1956 yo dejé mi tierra para venir a estar al lado del Apóstol Santiago. Y además, de aquélla, frecuentaba mucho el Bar “Entra y Verás” de Antonio Salgado que está al lado de Olmedo.
Repito, que nadie se tire los trastos a la cabeza por mi culpa. Yo no puedo poner fecha de terminación de la obra, porque sería pasarse de listo. Pero ya que hablamos de años, podremos decir que la obra acabada estaría sobre el año que cito. OBRA TERMINADA. Si nos ponemos serios, podremos pensar en 1953 con seis meses. Pero no es el caso. Yo cuando estuve allí era obra nueva y ya instalada una empresa…
Supongo que ya habría más de una, creo.
Esta es la mejor referecia que uno puede dar de algo como el caso que nos ocupa. Cumplida mi misión me despido sabiendo que no habrá rayos, ni truenos. Para algo estamos los viejos arosanos de más de 80 años. Digo yo.
Comentario por E. García – 08.04.2013 (08-04-2013 22:20)
Bons dias – aqui fala um Americano ex-prof de literatura espanhola, residente em Portugal desde 1977. Quem visitou Vilagarcia em 1959, vinha dos Estados Unidos no buque ´Covadonga´com o Romualdo filho, e passei semanas na cordialidade da casa Romualdo. Estou no processo de escrever um livro a maneira da intrahistoria de Unamuno. Tambem fui bem recebidio por um grupo de universitarios – tenho fotos de todos. Se alguén se lembra destes tempos dorados, digame qualquer coisa – um abraço
Comentario por John Howard Wolf (29-06-2017 13:39) Ver menos
Titina Ordoñez
·
Mis padres se instalaron en el edificio de Olmedo en 1953 recién terminado.En el tercero B vivimos durante cuarenta años con maravillosos vecinos,éramos como familia.En nuestra planta : doña Lola,Alejandro Llovo y los Piferrer con sus respectivas familias.Recuerdo con mucho afecto a todos los demás vecinos y por supuesto a estos especialmente,todos fantásticos.Al fallecer mis padres una hermana mía heredó la vivienda.Fui muy feliz en ese edificio y siempre vivo con la añoranza del pueblo y su maravillosa gente.Lo mejor de mí vida( si hubiera,daría “todas mis reencarnaciones por vivir una vida en Vilagarcia”)
Isa Venecia
·
Buenos días, una amiga de Madrid me acaba de enviar esta entrañable fotografía, en donde están mis padres Lita y Jesús y Ana mi hermana pequeña.
Están los compañeros de trabajo de mi padre, todos muy buenos profesionales y muy buenas personas a las que mi padre apreciaba mucho y también están dos hermanos Olmedo, Jaime y José Luis, dueños de la empresa.
Soy María Isabel, la segunda de los seis hijos de Lita y Jesús.
Me fui muy joven de Vilagarcía y hemos vuelto ya jubilados, es muy emocionante recordar el pasado y a la maravillosa gente de esta hermosa y luminosa Vilagarcía.
Gracias a todo el equipo por vuestras publicaciones en O Faiado da Memoria.
Merc Edes
·
Yo viví en el 4A muchos años! Recuerdo estar con las puertas abiertas e ir al 4C , al 3B y sentirme como en casa. En la foto i… Yo viví en el 4A muchos años! Recuerdo estar con las puertas abiertas e ir al 4C , al 3B y sentirme como en casa. En la foto identifico a don Jesús, el primero por la derecha en la fila
Superior a quien mi abuela
Pagaba y el alquiler !
Anonimo
·
Julia tiña unha tienda, o seu fillo, Pilis, o Bar 7

Julia e Jose Luis Caeiro, pais de Julita e Pilis, vivian na rua paralela a o Cine Cervantes, a que hoxe chamamos Alejandro Cerecedo. Na mesma rua tiña a Mamá unha pequena tienda, tiñan dous fillos, Julita estudiaba e Pilis montou un bar moi innovador e psicodelico, de nome o BAR 7.
Con eles vivia a avoa paterna, Marcelina Lourido, nai de José Luis, Monchito, Elvira e Lolita
Laura, de Cea

Unha muller rompedora, absolutamente apegada a os productos que poidesen millorar a imaxen das mulleres. Laura era espectacular no seu fisico, casou nunha voda a que asistiron os veciños e amigos, era moi querida. Por suposto as familias dos novios.
Finou Flora

Finou Flora a miña amiga Flora, temos botado moitas horas, falando do que nos gustaba. Flora era de Cambados, coñeceu a Julian y enamoraronse, casaron, naceron dous fillos.
O que Flora loitou pra que os seus nenos tivesen unha formacion, tamen unha educacion….i o consiguiu.
Xa facia tempo que estaba enferma, cicais a sua morte para ela mesma sexa unha liberacion, pero desde hoxe no noso pobo queda un importante baleiro, Flora era unha gran persoa, de esas que tanta falta fan.
A sua familia, o noso sentido pesame
10 de Novembro do 2026, martes

Subidas en MULLERES TRABALLADORAS, SANTA LUCIA, SOBRADELO, A TORRE.
En portada, segundo pola esquerda, Antonio Alejandre, de Vilaxoan, que entregou a sua xuventude por ter ideas contrarias a o fascismo, a Hitler, a Mussolini, a Franco, a os carniceiros de vidas humanas.
Antonio estivo preso en San Simon, e cando o puxeron en libertad mom atopaba traballo, emigrou, empleouse nas presas i embalses que se construian pola España de Franco.
Bos dias, saude.
Isolina, vivia na Pastrana, nas hortas

En portada Isolina, vivia nas hortas da Pastrana, nunha casa pequena, que cando chovia era un puro manantial de agua, Isolina, NUNCA fixo outra cousa que traballar, sin as minimas condicions laborais, sin convenios,de idade que se ignora, non supo o que eran as vacacions, nunca visitou o pobo mais cercano, nunca estreou roupa nova, da man dos veciños que miraban cada dia si seguia viva, ao marxen das administracions.
Quedará para sempre na nosa memoria.
Nos anos sesenta e setenta

Estas duas mulleres estan nun xantar de voda, o decimos porqué esa pañoleta negra, denota un loito na familia, cando morria o pai ou a nai, botaban uns anos ca prensa que significaba loito e respeto. Cando o que morria era un fillo ou o marido o pano na cabeza quedaba para sempre. Ademais, casi se acababa a vida, nin bailes nin festas. Asi foi a vida, o atraso das mulleres nos tempos de Franco.
Sinita, da Torre

La del centro es mi madre juana y al que tiene a la derecha es sinita la de la torre que su abuela tenia una casa por Cea y se ivan de fiesta alli las otras eran amigas de sinita y mi madre no recuerda sus nombres
Comentario por ruth (19-07-2010 20:48)
Agora doume conta, é Rosina Garcia Abalo ( sinita ) a que dí Ruth, vivía na Torre, filla de Manolo ( o de evaristo ) e de Carmen ( a gaiteira ) a aboa Rosina era da Aldea de arriba ( Cea )
Comentario por lolita camiño (08-08-2010 23:12)
