23 de OUTUBRO DO 2026, VENRES
![]()
Subidas en CENTROS DE TRABALLO, CORNAZO.
En portada a familia Santiago Gil.
De Cornazo, Familia Santiago, a formaron Manuela Gil Galban e Jose Santiago Vilas, Jose era de Santa Mariña, Manuela de Cornazo, a El pillouno a guerra traballando en barcos de pesca en Asturias, e tardou moito en volver, cando xa casi non se contaba apareceu en Cornazo, Tiveron seis fillos, Carmen, Josefa, Manolo, Pepe, Milagros e Lourdes.
Manuela pasounas moradas pra criar os fillos, pasaba a vida nas leiras e logo viña a vender a praza os frutos. Jose morreu con 56 anos.
La familia Santiago Gil al completo,la foto esta tomada en el lugar de A Balada, (Cornazo).Entre ellos si no me equivoco esta Rodrigo Santiago de niño ,actual concelleiro en Vilanova y Coco para los conocidos , allegados etc..
La matriarca es Manuela Gil Galbán ,madre de Carmen,Pepe,Manolo,Josefa y Lourdes, todos Santiago Gil.
Sra Manuela ,viuda muy joven ,era una mujer de una bondad extraordinaria crió a toda una familia ,hijos,nietos y demas.Entregada y comprometida con las clases mas desfavorecidas de aquellos años,se gano por sus reiteradas acciones el cariñoso y agradecido recuerdo de cientos de personas.
Poseía una finca en el lugar citado donde la fruta que recolectaba formaba parte del sustento de la familia,era habitual verla todos los días cargada con un cestón para venderla posteriormente en la plaza,claudias ,cerezas ,higos,manzanas.
Como no tenian pozo la familia hacia todos los día un tortuoso e inclinado camino hasta la fuente más cercana denominada “Fontecerdeiras”,hasta que un día se decidieron a hacer uno.Como dato anecdotico,cuando estaban ya a punto de encontrar agua les cayo una vaca dentro por lo que Sra Manuela mando taparlo y nunca más.Historias de la vida misma!
Comentario por Juan Carlos Porto (30-10-2009 09:25)
Juan Carlos, tuve el honor de conocer a la Sra.Manuela y era tal cual la describes.
Tambien conoci sus hijas,perdona que te corrija, pero creo que te olvidaste de nombrar a Milagros,hija tambien de la Sra. Manuela, de los hombres ya no me acuerdo tanto, y conozco también a varios de sus nietos y biznietos.
Con Carmucha, hija de Carmen, coincidimos trabajando en Larsa, y con Fita(+), en las Franciscanas, ella estudiaba magisterio y yo en aquel entonces, bachiller.
De Josefa, tu abuela politica y de Toño, tu suegro, ya sabes lo mucho que han significado en mi vida.
El Rodrigo Santiago que nombras,¿trabaja en Fenosa ?, si es quien yo pienso, tuve el gusto de conocerlo personalmente y me resultó una persona encantadora.
Como describí en otro apartado, tengo tantos y tan buenos recuerdos de mis excursiones con Josefa y Toño a la Balada, a visitar a la Sra. Manuela, nunca lo podré olvidar. Un cariñoso saludo.
Comentario por piluca villaverde (31-10-2009 03:36)
Hola Piluca,tienes razón he omitido el nombre de Milagros,pido disculpas.La persona a la que te refieres,Rodrigo ,efectivamente trabaja en Fenosa y es hijo de Manolo y nieto de Sra. Manuela.Un beso.
Comentario por Juan Carlos Porto (31-10-2009 10:11)
Vaia !! acabo de darme conta de quen falades, a Carmucha que nombra Piluca, coido que é a miña veciña, casou en Trabanca Badiña con Amadeo Mondragón, e teñen 7 ou 8 fillos, a irman maís nova ¿ Lourdes ? viña moito a Trabanca axudoulle a criar os fillos, Carmucha sempre foi moi traballadora e moi boa muller
Comentario por lolita camiño (01-11-2009 15:35)
Lolita,efectivamente es la Carmucha a la que te refieres.Era nieta de Sra. Manuela y se quedó viuda de Amadeo.Que gran mujer!.Un beso.
Comentario por Juan Carlos Porto (01-11-2009 16:32)
lolita , lourdes no es hermana de carmucha es su tia. Las hermanas de carmucha son fita y maria esther
Comentario por chiruca (01-11-2009 21:55)
Hola Lolita, la hermana pequeña de Carmucha, y a la cual ayudó tanto cuando sus 7 hijos eran pequeños, es Maria Esther(son hermanas por parte de madre), igual de trabajadora y de buena persona que su hermana. El padre de Carmucha, Valentin Patiño(de Faxilde), fué uno de tantos hombres inocentes que tuvo que esconderse en nuestros montes y que desgraciadamente fué descubierto y fusilado.Un bico, también en sol.
Comentario por Rosa Trigo (01-11-2009 23:30)
Eche ó que ten este Faiado, mira por donde estuo coñecendo as orixes de Rodrigo Santiago “Coco” ex Xogador do Arousa e Pai de Nelo, actual xogador do Arousa, a Coco coñecino en Vilanova sendo moi noviño, a miña muller e mais eu rexentabamos a Cantina do “Club” de Vilanova e todolos Domingos sentabanse nunha mesa con vistas ó mar unha parella de mozos, ela loiriña e moi guapiña, el espigado e de pelo rizado e ambolosdous moi Educadiños, non che son outros que Coco é a sua encantadora dona Pilar,non preciso decir nada sobre eles porque son sobradamente coñecidos, pero esta é outra de esas estampas que quedaron rexistradas para sempre na miña tarxeta de memoria.
Saudiña.
Comentario por Juan Leites (03-11-2009 20:54)
soy nieto carmucha santiago patiño y es la mejor abuela del mundo
Comentario por victor mondragon (05-11-2009 20:45)
Son neta de Carmucha e encántame ver esta foto con toda a miña familia ó completo. Penso que esta foto é o día da súa boda, onde podemos ver á dereita ó meu avó Amadeo e ó seu lado á miña bisavoa Carmen e á miña tartaravoa Manuela. Estou moi orgullosa da miña familia!
Comentario por Iria Roel Mondragón (06-11-2009 23:05)
A TIENDA-TABERNA DE LOLA
![]()
En Cornazo de Abaixo, entre outras cousas, Lola era a ponte da emigracion dos seus veciños emigrantes. Na tienda habia telefono e baixo previo aviso as familias contactaban a traves de aquel aparato novedoso.
Marmoles Rey

Foi unha empresa creada pola familia Rey, familiar, pequena pero que a sua estancia entre nos, foi de moito tempo. A fotografia e nas Carolinas, centro de traballo, logo o comercio de venta estaba na rua Edelmiro Trillo.
Faltan tres dias para a viaxe

Saimos as oito da zona TIR, xunto a rotonda do Ramal, a o caron do aparcamento e do Parque Miguel Hernandez. Levamos dous autobuses, non chegar con retraso, todos temos moito que facer e si é asi erguerse da cama antes.
A primeira parada faremola no Carril, no antigo Beiramar, a segunda parada a o pé da gasolinera de Catoira. Seguiremos ata Compostela colleremos compañeiros frente a Rosaleda, na parada de bus.
Logo tiraremos cara a Caion, un cafe no camiño i viaxamos a un dos pobos mais bonitos de Galicia, CAION. a continuacion outra belleza, o Castelo de Vimianzo, nunca nadie tuvo un guia tan posto no tema coma nos. Vicente Mohedano, actor importante, no mundo do cine e do teatro. de Galicia, fillo do pobo de Vimianzo, nos contara a historia do Castelo. Vicente xa leva feito representacions teatrais no espacio que imos coñecer da sua man.
Teremos tamen a axuda no control dos grupos, e dos espacios, do medico Jose Manuel Macias, amplio coñecedor da zona, un amigo de verdade que sempre ofrece a calidez do boa xente que é.
Na organizacion con nos, Carmen Prieto, Juan Leites, e Xosé Castro Raton.
A continuacion de Vimianzo, iremos cara a Cee, a ver si chegamos a tempo de ver un mercado especial da localidade. ali tamen xantaremos arredor das duas e media da tarde.
As visitas finais seran as Cascadas do Ezaro, (Fervenzas) o pasillo pola carretera que nos levara a Muros, paisaxes maravillosos,vistas de peliculas entre O Pireo, Corfu e Positano, como protagonista o mar, acompañante das nosas vidas e Patrimonio de todos.
A final do viaxe procuraremos que sexa sobre as oito da tarde.
Abrigados e con paraguas, a choiva tamen forma parte das vidas dos galegos e galegas. Esperamos que se porte ben.
22 de Outubro do 2026, xoves

Subidas en GAUDEAMUS, MEMENTO.
En portada, os irmans Paredes Castro, Esmeralda e Moncho, xunto a o seu curman, Paco Diaz Castro, fillo de Adelinita, unica irman de Lolita, inseparables e queridos sempre.
Na foto a dereita vese as casiñas nas que vivian varias familias entre elas o profesor D Santiago Fernandez, Nas que tantos apuros pasaron, o Rio do Con desbordou moitas veces, e levou vidas, ainda qué fai tanto tempo que nadie lembra as traxedias causadas.
Bos dias, saude.
Don Santiago Fernandez profesor querido e respetado.

Don Santiago, respetado é apreciado.
Non sabemos si quedara vivo algun dos seus alumnos, pero nunca atopamos a nadie que falara negativamente do vello profesor. El habia estado casado, a sua muller morreu nova, deixando un unico fillo, que foi a estudiar a Madrid, nas vacacions do desgraciado Xullo do 36, viaxou a Vilagarcia a pasar o vran co seu Pai, estalla o golpe de estado, ten que ir a guerra, enseguida chegou a noticia da sua morte. Seu Pai trouxo o cadaver do seu fillo, a partires de este dia, D Santiago iba todolos dias, polas tardes, o enterrador, prestaballe unha silla, e pasaba a tarde diante do nicho que albergaba os restos do seu unico fillo.
Don Santiago, vivia nunha das casiñas que bordeaban o Rio do Con, nunha de esas inundacion nas que o rio desbordou, as hemerotecas nos falan de mortos a consecuencia da riada. hubo quen se acordou de D Santiago, a memoria oral o lembra nos brazos de dous homes sacado casi sin vida .
O noso homenaxe a sua figura.
No Concepcion Arenal

A esquerda, con bata blanca, Don José, un gran mestre, e coido que dibuxante ou pintor, valenciano. Probabelmente traslado obligatoriamente a Galicia como represalia do réxime. Creo ter escoitado algo así, pero non estou seguro. No outro lado don Manuel, nunca me dou clase, pero a fama que tiña era tremenda, igual que a de don Julio.
Carlos Penide Pérez
Tamen está Casimiro Martinez, membro da UGT en tempos da REPUBLICA
Charla do jesuita Moneo

As tematicas, charlas actividades fora das aulas, sempre as mismas, procesions mes de Maio, exercicicios espirituales…esta e do jesuita Moneo. Os velos non podian faltar.
Ignoramos si o jesuita era o que logo foi o celebre arquitecto Rafael Moneo, o decimos porque a educacion e a escola do arquitecto foi cos jesuitas, sempre mantuvo con eles unha fortisima vinculacion. O arquitecto Moneo era natural de Tudela.
Si erramos nesta informacion a maiores, non creo que a nadie faga daño, aproveitade que algo debe haber en internet sobre a figura de Moneo o arquitecto.
Na decada dos coarenta,o Colexio das Franciscanas, nunha charla de un jesuita chamado Moneo, de aquela todo era a o aire libre, esto que vemos é no xardin do Axuntamento, no Xardin de Ravella as alumnas van caracterizadas como para actuar. De frente, as duas nenas son Paquita de Maria e Pitusa Abelenda, unha das fillas de Julia e Moncho.
Familia Villaverde de Sobradelo

·
Pues mis abuelos frente a la tienda de Hermo ,en Vilaboa , y mi tío y mis primos en Riva de Vila ,fren te a la casa del comandante , hoy casa de Ramon Barros
Mi familia,los Villaverde y mi tío Sebastián y mis primos
Mis abuelos trabajadores del obras de puerto , mi abuelo en los barcos que encendían los faros en la ría , y mi abuela la que llevaba el mantenimiento de los jardines , donde hoy está la depuradora de Vilagarcia , en Sobradelo
Jose Alberto Villaverde Padin
·
Na ultima viaxe a Jose Manuel Marin Navia

Como veciño finado antes de tempo nun cruel accidente, acompañamos a sua familia, na traxedia que estan a vivir.
