19 de Novembro do 2026, xoves

Subidas en Familia e Mulleres.
En portada entorno do Pazo e Convento de Vista Alegre.
En Novembro chove, coma sempre, cando os nenos nos anos cincoenta e sesenta contaban con un só, par de zapatos, para ir a o colexio as mamas os metian no forno da cociña a secar.
Bos dias, saude
Consuelo Araujo Garcia

Ela viviu unha epoca en que para as mulleres o maior castigo era vivir. Casou con catorce anos, pariu 21 fillos, sobreviviron catorce. O feito de parir era moi normal para Consuelo,en calquer momento do dia atopandose fregando a louza, cociñando ou facendo calquer tarea, elevaba a voz e decia, aquelo de….”Traedeme unha palangana”….e asi paria, asi nacia o seu neno. Nin a cama iba. TREMENDAMENTE TRISTE.
Traballaba a lo bestia, era a propietaria da concesion de un surtidor de gasolina, tiña un bar no que se daban comidas. Consuelo mandaba os fillos a escola o suficiente para que superan leer e escribir, aprender sumar e restar e pouco mais, logo a traballar.
Botaba man de calquer problema xa non da sua familia, tamen dos veciños. A filosofia de Consuelo era o que hoxe se coñece como SOLIDARIDADE, de aquela era….”Manos que no dais que esperais”?.
Na sua casa non entrou a tuberculosis, nadie estivo enfermo de eso que se levou tantas vidas. Logo da guerra civil, como consecuencia, a fame truncou miles de vidas. Na casa de Consuelo non habia lujos pero de comer nunca faltou. En aquela mesa impresionante, en aquela casa en que eu fun a ultima en nacer, a escasez pasaba de largo nuns tempos moi duros, tempos nos que parece ser que alguns queren volver. Estan engañando a os que non saben mais.
Si se aislou a Otegui y compañia porque non se expulsa do Congreso, do Parlamento a esa pandilla de fascistas que estan a chupar de algo en que eles non creen.
O Feijoo e Pedro Sanchez debian chegar a o acordo de un Goberno especial para non ter que aguantar atrasos na vida democratica. Pode ser moi grave sobre todo para a cidadania.
Consuelo era a miña bisaboa, finou o 21 de Septembro do ano 1947. Na fotografia co seu fillo, Antonio Suarez, o irman mais querido da miña Aboa Maria.
As mulleres mulas de carga

De carga fisica, cando non podiamos ca vida seguiamos tirando para diante, tamen eramos as responsables absolutamente dos fillos, os homes tarari que te vi. (Falo da maioria) horario de traballo, taberna e amiguetes.
Persoas maiores traballando no campo

Nos anos coarenta e cincoenta sin sistema de cotizacions e aforro para a vellez, podiamos atopar unhas persoas de oitenta anos cargando no campo, cos traballos que as veces non podian levar.
Familia Garcia Abalo

Margarita é Julio acompañados dos seus fillos, a dereita Froiña e a esquerda Angela, a ultima actriz, a sua irman Directora de Teatro.
18 de Novembro do 2026, mercores

Subidas en FAMILIA É POSANDO.
En portada, Maica Ferreiros, na escola, nas Franciscanas, a postaliña fala de lembranzas de estudios. Millor que non pensemos moito nos colexios, nos estudios e no tempo que nos tocou vivir.
A escuela dos tempos de Franco, significóu para as neñas un adoctrinamiento relixioso e unha limitación das expectativas, todo se fundamentaba na subordinacion e na abnegacion.
Afortunadamente, con lagrimas terrores medos e sudores, loitamos e fumos quen a sair de aquela iñorancia.
Bos dias, saude
Nunha voda no Balneario
![]()
As mulleres da imaxen eran curmans, asistian a unha voda no Balneario, se supon que non habia gardarroupa nin lugar pra deixar os abrigos, enton monton de roupa no mostrador.
A parexa da esquerda, Maria do Carmen Iglesias, o seu home e Agustin fillo mais vello do matrimonio, moi querido por nosoutros que temos xogado xuntos na praia de Santa Lucia. Agustin viña ca sua nai a visitar a Aurora do Bar Arrancadeira, familias entre si.
A esquerda de Agustin na fotografia, Ramona Giraldez, curman de Maria del Carmen, as duas do Carril. Ramoniña viviu moitos anos nos Durans ca sua Nai e tres fillas, unha boa costureira, a sua filla mais pequena, Maria Josefa Vazquez, moi amiga.
José Garcia Villar

O seu bisabó foi o propietario da casa edificada na Marina pola familia Villar de Santiago. Pai de Domingo Villar Granjel.
José, e irman de Chus e Benedicto, famoso cantautor e membro de VOCES CEIBES. Durante anos, José, residiu en Vilagarcia, traballaba nunha entidade bancaria.
Mary Fernandez e Chirinos
![]()
Mary Fernandez nos anos cincuenta formaba parte dos Apropositos que se organizaban no pobo. Teatro, Zarzuela…logo de morrer Urioste en Septembro do 1947, un grupo de xente botou unha man para que o pobo non se convertise nun pozo oscuro sin atisbos de nada, porqué cando non hai cultura NON hai nada.
Na foto no Parqué Rosalia, Mary e o seu home, Chirinos
Salvador Diaz
![]()
De profesion taxista, irman de Adelina, ca sua muller, pais de varias nenas, familia moi valorada no pueblo, mas que nada por boa xente
