O faiado: Espazos

3 de Marzo do 2023, martes

Subidas en A TORRE E TRABANCA, A VILAGARCIA DE ONTE, A PRAIA COMPOSTELA, O CARRIL.

En portada, O Bao, ao fondo, Cortegada.

Bos dias, longa vida a memoria de Mar Barral, que a sua nai nai sexa capaz de alcanzar a  xestion racional de algo que non se pode cambiar, inamovible. Que sexa quen a vivir de lembranzas positivas das suas nenas, merece Lolita alcanzar reparacion e paz.

Saude para todos.

Familia Barral Nuñez

Fumos criados por unha nai profundamente catolica, de misa diaria, as veces de duas misas diarias, ela foi educada a sua vez no Colexio Filipense, pero a sua Nai, a miña avoa Maria era o reflexo da xente que vivia a espaldas do mundo relixioso.
A min tamen me levaron a o Colexio Filipense.
Eso, como feito fundamental, o transcurrir  da vida, tamen o caracter, me levou a cuestionar desde moi nova aptitudes chegadas de unhas persoas que tiñan que ser exemplares e non o eran. Logo, desde a militancia clandestina de unha organizacion politica, caeron nas miñas mans libros de Marx, Nietsche…para leelos, aparte da complicacion de entendemento, tiña que releer para entender, para comprender,  as veces pelexaba contra min mesma, pareciame que aquelo era un pecado mortal, tal e como me habian falado na casa, miña Nai pesaba moito na miña conciencia, e tamen no propio colexio. Foi dificil os pasos de ADAPTACION.
Pasados os anos cando a DICTADURA e os seus efectos colaterales NON doen, chegamos a conclusion de que fomos unhas vitimas e que nadie vai pagar por esto.
Esta valoracion vai como homenaxe a Mar Barral, a sua avoa, panadeira no Carril en tempos de moita fame, fixo aquela muller moitos favores, barras de pan gratis en casas que non entraba alimento e habia nenos con moitas necesidades.
A filla da panadeira, Lolita, merecia que a sorte, a vida, a acompañase de outra maneira.

Tiña razon Nietsche, “DIOS MORREU”

 

DIA TRISTE NO POBO.

DIA TRISTE NO POBO.
Mar Barral desaparece para sempre. Perdemos unha muller nova, de sentimentos e valores profundos, unha ARTISTA, unha artesan da palabra e da cultura, o seu pasamento deixa un valeiro imposible de encher. A creatividade de Mar, a imaxinacion, as formas na ceramica, o seu amor pola natureza…
E logo falamos da tristura da sua familia…¡Ai a sua Nai Lolita a de Nuñez¡…Xa é a segunda filla que enterra, ¡NON HAI DEREITO¡
A familia Barral Nuñez, unha aperta que xunto a outras moitas sirva de consuelo e reparacion.
A figura de Mar e moi importante no Carril, Vilagarcia e en toda Galicia, os ARTISTAS permanecen para sempre en nos.
Mar era é moi importante

2 de Marzo do 2026, luns

Subidas en OUTRA FORMA DE VIVIR é PERSOAS RECORDADAS.

En portada, Cabalgata dos REISES MAGOS, desfilando pola rua Castelao, a esquerda a Farmacia de Esperanza Trigo, a dereita a casa da familia Viqueira con persoas no balcon, a rua adoquinada, iluminacion de Nadal.

Escomenzamos a seman, bos dias, saude para todos.

Laguero, un garda distinto

Normalmente, na decada dos sesenta e setenta facia o turno da noite, o tipico sereno. Sin medios. Laguero argumentaba que os peores delincuentes se poden correxir, que hai que dar oportunidades. De filosofia anarquista, leia moitisimo, encantaballe a filosofia. A vida o levou a poñer un uniforme que representaba a parte de un movemento represor.

1 2 986