Os documentais fan XUSTICIA
Antonio Caeiro ten na súa maleta (falamos de maleta porqué non hai mochila que resista tanta cousa) un montón de titulos que en realidade son as vidas da xente que o pasou tan mal por defender as LIBERDADES que aínda temos hoxe.
Antonio comenzou a gravar moi noviño, cando os pais agasallárono cunha cámara de super8, foi alá polo Nadal de mitade dos anos setenta. Fixo unhas cantas curtas, que por certo non gardou, aínda que algún se conseguiu recuperar fai moi pouco tempo.
A partir dos anos oitenta comenzou a gravar AILLADOS, que non foi outra cousa que a historia do Campo de Concentracion da ILLA DE SAN SIMÓN. Tivo a inmensa sorte de atopar aos presos aínda vivos, ELES foron os que narraron todo o que pasou na Illa, os seus sofrimentos, a fame, a miseria o medo…
Logo de AILLADOS, viñeron A MEMORIA NOS TEMPOS DO WOLFRAM, ARDE MADRID, A VOLTA DOS NOVE, ESTA NOITE, VELADA, EL RUIDO Y EL SILENCIO, DESDE DENTRO DO CORAZÓN, ECOS DE CORTEGADA, EU TAMÉN NECESITO AMAR, REMOVENDO A TERRA, LOLA, e outras.
As exposicións, a ducias, somentes mencionar a da ILLA DA MEMORIA, sobre San Simón e a de TEMPOS [de] GRISES sobre a TRANSICION… foron memorables.
O mellor premio de Antonio e o traballo feito, a ssúa bagaxe, para eso non existen as estatuillas, porqué cando vemos as galas dos Goyas e outros galardóns e certámenes, el e mais eu sabemos as condicións que tivemos que afrontar para crear determinados traballos.
POR ESO O PREMIO PARA NÓS E QUE SE PROXETEN OS DOCUMENTAIS.
E facer xusticia a tódalas LOLAS.
11 de Septembro do 2026, xoves
Subidas no Carril, Familia é Bamio.
En portada os tres irmans Rolan, nacidos no interior da provincia de Ourense, disfrutando cos seus nenos do mar da Arousa.
Pola esquerda Tinucha, co tempo casaria con José Santiso, no medio Alfonso, no ombreiro parecenos a sua filla Chus, logo Maruja co seu fillo mais vello, Simon, por certo transcurrido o tempo foi un gran nadador. No seu mundo laboral Simon, foi policia, nunha ocasion levaba detido a un coñecido narco, de Cambados, o delincuente intentou escapar, e tirouse a o mar…¡Non sabia con quen a xogaba¡ Simon Sabariz tirouse e non lle costou nada coller o tipo. Simon foi Inspector Jefe da Comisaria de Vilagarcia, e Comisario en Compostela.
Bos dias, saude
Camilo no San Fidel
Era un cacho de un mariñeiro, cando as regatas nas festas do San Fidel, Camilo casi sempre era o patron de un dos botes, tamen casi sempre recollia trofeo.
Na imaxen tamen saen Benito Veloso e Antonio Gomez
As comunions de Bamio
A medida que transcurrian os anos iban cambiando as formas, por suposto esto pasaba en todolos lugares non somentes en Bamio.
Romeria nos coarenta
A decada dos coarenta eran tempos bastante mais dificiles que oxe en dia…pero a xente tamen iba de romeria e se divertia
En esta fotografía, únicamente conozco a dos personas: De izquierda a derecha, la mujer con blusa blanca y collar es mi tía, Mercedes Porto; y, a su lado, su marido, Emilio Mosquera (+), factor de facturación en la estación de la RENFE de Villagarcía.
Comentario por Roberto Núñez Porto (13-02-2010 23:38)
Mis queridos padres Emilio y Mercedes,tambien estan los de Gutierrez ,que tenian el antiguo California,el nino mas pequeno es su hijo Kuki
Comentario por margarita mosquera porto (31-10-2010 16:01)
O Cartel do Festival
Se falará de Marilyn Monroe, desaparecida para sempre o 5 de Agosto do 1962. Marilyn foi unha actriz enormemente admirada, unha porta aberta a os soños das mociñas nun pais tan triste como o que nos tocou vivir. Todo tan censurado que menos mal que non nos multaban por respirar.
Tamen se homenaxeara a Cristina Castaño, filla de Marita Gomez, neta polo tanto de Gary e Luis Gomez, os de Vilagarcia temos moito arte e teatro, Cristina e unha actoraza, en vez de un homenaxe merece unha ducia.
Vemonos en Lugo
LOLA en LUGO Elexidos para contar o que pasou
A Seman de Cine está organizada por o Grupo Fotocinematográfico Fonmiñá e conta co apoio da Deputación de Lugo, o Concello de Lugo, a Xunta de Galicia, UNED Lugo e o Área de Cultura da USC.
Foron presentadas 1.461 películas para a XLVIII SEMANA DE CINE DE LUGO Admitironse para a sua proxeccion na Mostra 135, entre elas a nosa LOLA.
Esto para nosoutros xa e un medio premio.
A XLVIII SEMANA DE CINE DE LUGO, que organiza Fonmiñá e na que colaboran o CONCELLO DE LUGO, DEPUTACIÓN PROVINCIAL, XUNTA DE GALICIA, UNED e USC.
O dia 22 na sa Xunta de Galicia as 20 horas proxetaremos un travballo que nos leva dado unhas grandes dosis de momentos positivos, de agasallos que sentimos que Lola non os viva con nos.
O que queira acompañarnos a Lugo o dia 22 que se poña en contacto con nos.
10 de Septembro do 2026, xoves
Subidas nos VECIÑOS, CENTROS DE TRABALLO, E LEMBRANZA DO POBO CHILENO, DA DEMOCRACIA.
Non esquenzamos, que a escola publica mostre a os seus alumnos a HISTORIA DO QUE PASOU NO NOSO PAIS I EN TODOS.
Que os diseños curriculares esten a o servicio da VERDADE, que os nenos aprendan.
Imos moi mal, xusticia para a HISTORIA.
BOS DIAS
DIGNIDADE para a MEMORIA de CHILE do 1973
Mañan dia 11 de Septembro cumprense cincoenta e tres anos do asesinato non só de Salvador Allende, Presidente Constitucional de Chile, cumprense tamen do asesinato das liberdades, dos dereitos dos chilenos, a morte de Victor Jara e de tantas familias a conta do asesino Pinochet e os seus secuaces.
Non podemos entender que pode pasar nos pobos para repetir errores de tal calibre que na actualidade, elexido polo pobo goberne Chile a extrema dereita.
Se nos ocurre que a escola publica esquenceu unha epoca que hai que vincular a enseñanza publica, obligatoriamente, con moitisimo enfasis, en Chile, en España i en cada un dos lugares do mundo.
Menos mobiles e pantallitas, mais historia do que pasou.
A Victor Jara hai que homenaxealo, pero que non o financie o goberno actual de Chile, son fascistas saidos das raices de Pinochet.
MEMORIA, DIGNIDADE, ETICA, SOLIDARIDADE CON ALLENDE VICTOR JARA E O POBO CHILENO MASACRADO NO ANO 1973.
NON nos acostumbremos a xente que goberna Chile, NON A O FASCISMO.
Reunion de MENSA
Terceiro pola esquerda, xesticulando cas mans, Joaquin, un dos propietarios da empresa, propietario xunto a sua familia da Illa de Salvora.
A o fondo de pé dous corresponsais de prensa, o da dereita Moncho Taboada, que tamen traballaba na consignataria de Reboredo.