21 de Novembro do 2026, sabado

Subidas en CENTROS DE TRABALLO, O CARRIL.
En portada tres mozas da Illa de Arousa no monte donde se atopa unha imaxen relixiosa. Era a principios da decada dos sesenta.
Bos dias, saudos para todos, tamen SAUDE
Emilio Berride traballando

Emilio e Carmen Meaños a filla do Carrillo, nas romerias colocaban un posto de churros e facian unhas pesetas. Na foto a que está despachando de mandil parecenos a carteira do Carril, tamen a sua dereita creemos que se trata de Lourdes que logo casaria con Benito, sobriño de Emilio, fillo da irman Carmen, tamen chamada Margarita.
Alfonso Saavedra e Pilar Abraldes

Nos anos cincoenta o tema sanitario estaba terriblemente ausente nos pobos. Os medicos que habia casi todos privados e habia que pagalos. Alfonso Saavedra medico, tiña a consulta no patio que compartia co colexio Concepcion Arenal, espacio donde se facia o recreo e a crase de ximnasia, Tamen estaba a vivenda de Luisa Conde que vivia con Marisa e Vivero, os fillos.
A consulta de Saavedra tiña Rayos X, facia ciruxia, por exemplo extirpacion de amigdalas, en aquel tempo era pouco mais o que habia. Mais tarde inaugurouse o Sanatorio Santa Ana, Sanatorio Giraldo, Sieiro…
20 de Novembro do 2022, venres. (UNHA LEMBRANZA PARA OS QUE MORRERON DE FAME)

Na historia hai unha chea de silencios, silencios calados ou silencios a berros. Nos
tempos pechados do dictador que morreu, fai hoxe 51 anos, hai un montón deles.
Cando o noso Antonio era xoven traballaba na tenda dos seus pais. Comenzou xusto
cando o dictador a cascou. El sempre botaba uns paliques coa xente de onde logo, no
futuro, sacaría ideas para os seus documentais. Unha das cousas redundantes era sobre
a fame. Cando alguén chegaba pedindo “dame dúas barras de pan que teño unha fame”
el sóltáballe: “fame a que pasamos no 42” e a outra persona asentía de verdade sen
darse de conta de que el nacera no 60 e pouco podía saber desa fame salvo de oidas.
Pero esa fame foi unha gran verdade e un deses grandes silencios da España entre o ano
39 e finais dos 50. Baixo frases de que todo era culpa “del aislamiento a que nos
mantienen las organizaciones y estados judeomasónicascomunistas”, “de la pertinaz
sequía”, tratábase de ocultar o gran fracaso económico e cabezonería desta dictadura e
que levou, que se di pronto, a 200.000 personas a morte… pola fame. Tamén se lle votaba
a culpa a recén terminada guerra, pero era unha falsedade mais, unha cortiña de fume, xa
que os danos sobre as zonas de producción e infraestructuras foron mínimas e non houbo
esa “hambruna” nin antes nin durante a guerra.
A idea franquista de que éramos autosuficientes, sen necesidade de solicitar ao exterior o
que nos faltaba aquí (o concepto de autarquía), levou a este país a necesidade de todo e
de non ter acceso a nada e todo elo nun estado represivo. No medio de todo isto crecía a
gran corrupción que leva ao estraperlo, pero non ese estraperlo de supervivencia que
levaba a moita xente a xogarse a vida traendo café, xabón, ou otros productos de
Portugal e que malamente daba para vivir, non, falamos do “gran estraperlo” que xogaba
coa vida e fame da xente e serviu para xerar grandes fortunas, moitas delas aínda
presentes e gobernantes actualmente.
O país era un gran campo abonado a corrupción, esa cousa que nega a frase de que
“con Franco non había corrupción” cando el, e a súa familia, eran os grandes corruptos e
corruptores deste país. Alguén viu a algún herdeiro da familia do dictador, traballar? E
todo elo sustentado baixo moreas de cadáveres pola fame, represión e asasinatos.
E xa van alá varias xeracións e as súas ideas siguen presentes entre nos.
Cincoenta e un anos da morte de un dictador, FRANCO

En TODO o pais deberian repicar as campanas e celebrar verbenas nas ruas
OS AMIGOS DE VOX





Esto é HISTORIA. A xente normal NON pode apoialos.
ALBERTO ORTIZ EN EL DIARIO .ES
50 años después de la muerte de Franco, en los escaños del Congreso de los Diputados todavía se oyen discursos que minimizan o incluso ensalzan la dictadura que cercenó las libertades en España durante cuatro décadas. La llegada de Vox a la primera línea política supuso un punto de inflexión desde la vuelta de la democracia y con la extrema derecha en auge cada vez son más frecuentes discursos políticos conniventes con aquel periodo.
Vox surgió como partido en 2014 a partir de un grupo de desencantados del PP, que exigían una línea mucho más dura. Con el paso de los años, la persona que fue tomando el control de su dirección fue Jorge Buxadé, con pasado en la formación que ahora dirige Alberto Núñez Feijóo pero también en la Falange, el partido que constituyó durante toda la dictadura la columna vertebral de la ideología de Franco. Una militancia, por cierto, de la que no se arrepiente, tal y como aseguró en 2019 en una entrevista en El Mundo: “Políticamente de lo que me arrepiento es haber sido militante del PP desde 2004 hasta 2014 (…) De lo que hice de joven, ilusionado y con convicciones patrióticas, pues no”, argumentó.
Kika Beiras

Nos arredores da sua casa, tamen da pasteleria dos seus o CHALET DA ALAMEDA. Atras a casa mais alta, no primeiro piso vivian a familia de Maria Casabella e Antonio Suarez
Teresa e Manolo

A dereita, Manolo era o fillo mais vello de Amelia Gonzalez Barreiro, a sua vez, irman da asesinada Josefa Gonzalez, matarona por agochar na sua casa un mozo de 22 anos que buscaban para matar.
A Manolo Eiras levaremolo sempre no corazon. Mais que nada por ser un home bó, normalmente bó
Airiños en Cornazo

Con eles na parte traseira, Jaime Bahamonde
19 de Novembro do 2026, xoves

Subidas en Familia e Mulleres.
En portada entorno do Pazo e Convento de Vista Alegre.
En Novembro chove, coma sempre, cando os nenos nos anos cincoenta e sesenta contaban con un só, par de zapatos, para ir a o colexio as mamas os metian no forno da cociña a secar.
Bos dias, saude
