Finou Edelmiro Crespo.

O noso sentido pesame a toda a familia de Edelmiro.
20 de Outubro de 2026, martes

Subidas en OS VECIÑOS, LIBERTAD E MEMORIA O CARRIL en portada, Rosina Otero, de unha familia de comerciantes, eran os propietarios da Casa Otero, coñecida na vila como a de Corbatilla. Rosina criouse como unha nena feliz, logo casou con Elpidio Villaverde, unha persoa que enseguida destacou, foi presidente da Camara de Comercio, a sua familia tiña un poderio economico importante, a alambrera do barrio do San Roque, a fabrica de salazon en Vilaxoan que xestionaba Elpidio. Polo medio outras cousas como o Cine Fantasio. Cando o golpe, Elpidio fuxiu, foi o unico, tamen e certo que pensou que a cousa non iba ser como foi, as contas que botou nunca iban tan lonxe nin terribles como foron.
Desde Xullo do 1936 a Decembro, Rosina, pasounas moradas, agochada en varias casas, cada duas ou tres noites cambiaban de lugar. Andaban en busca dos seus fillos para presionar e facer que Elpidio se entregase.
O Pai de José Recuna, Encarna Recuna, un medico de Santiago e a familia Cameron foron os avales das vidas da muller e fillos de Elpidio, o 22 de Decembro do 1936, sairon nun carguero ingles de madrugada, do porto de Vigo. A o lonxe o pai dos Recuna, veia como subiron a o barco, e como este se alonxaba do porto, tres dias antes do Nadal.
Angustiado, aliviado, emocionado voltou a sua casa do barrio de San Roque. Situada frente a Garda Civil.
A travesia de aquelas vitimas rematou na Rochelle, desde moi lonxe divisaron duas figuras que as esperaban no peirao. Eran Antonio Recuna i Elpidio Villaverde.
Eran a LIBERTAD.
Que disfrutedes do dia.
Sobriña do Señor Afranio

Isabel, sobriña do sr afranio
13 JUL 2017 FARO DE VIGO-DEZA
Centrado en Deza, se encontraban presentes Isabel Campa, la hija de Matilde, hermana de Antón Alonso Ríos, vecino de Cortegada exiliado durante la República; y su hija, Isabel Losada Rula. Losada, muy emocionada, recordaba las palabras de su abuela sobre el galleguismo, la República o el Alzamiento, siempre con voz contenida ya que como ella misma dijo “así fue la vida de las mujeres, una historia de conversaciones en voz baja”. Cuando ella escuchaba lo que le contaba su abuela, recibía el miedo que tenía, aún pasados los años. “En mi mente quedó registrado el cariño y el respecto hacia aquellos que huyeron del miedo, que se intuía que existía”, aclamaba. Antón Alonso Ríos, junto a Evangelina y Segundo tuvieron que huir, ayudados por su hermana Matilde, que los acogió en su casa de Vilagarcía antes de que pudieran escapar a Portugal, a donde le envió el dinero que necesitaba. “A Segundo, el marido de Elisa (hermana de Antón) y presidiario en la isla de San Simón le llevaba cartas de su mujer, ropa y la comida que le permitían pasar. Cogía el tren en Arcade y de madrugada cruzaba en la barca de Cesantes para poder verlo. Cuando Evangelina (hermana de Antón) estuvo en la cárcel, donde cada noche sacaban gente para pasearla, donde temía escuchar su nombre, las condiciones de vida eran infames. Los cristales de las ventanas estaban rotos, por eso Matilde acudió junto al gobernador Landín y, con su permiso, colocó los cristales en las ventanas”, narra Losada. Para concluir esta dura historia que representa otras muchas dijo “estos son mis recuerdos, también podrían ser los de cualquiera de mis hermanos, o de los nietos de todas estas mujeres, todos tenemos en la memoria aquella abuela que nos contó tantos cuentos y nos transmitió tanto amor. Siempre en voz baja”. Para su madre fue difícil hablar de ello, recordar cosas, pero no puso ningún impedimento.
Fillas de irmans

A dereita Charo Feijoo Baltar, a mais pequena e Sita Baltar Veloso. Fillas dos irmans Charo e Ricardo Baltar Teijeiro, do Carril.
Carmen Rodriguez da Pobra

Carmen Rodriguez Dios, ela era da Pobra pero pasaba grandes temporadas en Vilagarcia, o seu marido era patron de pesca chamabase Marcelino Pou, descendiente de catalans. Carmen era sogra do Comandante Sotomayor que xunto a Galvao e Carlos Velo secuestraran o trasatlantico Santa Maria en Xaneiro no ano 1961 intentando chamar a atencion sobre as dictaduras de Salazar e de Franco. Foron momentos de moitos apuros, a administracion Kennedy gobernaba un pais de maneira moito mais capaz e seria do que logo coñecemos
Carmen,tamen era bisaboa e tataraboa dos Boveda Mouriño, Cora Mouriño, Fernandez Pou…
MARES DA FIN DO MUNDO

Antonio actuou xunto con Ana e Guillermo de “lobitos malos” é decir de Xurado a resolver os traballos presentados no Festival de cine en Rianxo. Todo con relacion a o mar, a noso e a o alleo, nos gusta, nos encanta a os do Faiado que os pobos lugares e aldeas tomen o cine a imaxen como o que é….un mundo de sonos maravillosos.
Noraboa a todos, un pouquiño mais a os premiados.
Mexilons de Rianxo

Nacidos no mar poetizado de Manuel Antonio. Fotografia artesanal de Antonio Caeiro
19 de Outubro do 2026, luns

Subidas en A VILAGARCIA DE ONTE, SANTA LUCIA O RAMAL
En portada Eduardo Fernandez, un dos principais exportadores comerciais a outros lugares do mundo. Tamen unha distincion a sua persoa otorgada polo Presidente do Brasil en Febreiro do 1898 que o convertia en Vice-Consul do seu pais na nosa vila.
Bos dias, saude
O novo peirao

Unha das fillas de Antonio Sosin disfrutando do mar que chegaba as casas. Eran principios do seculo XX, As veces os traxes de baño se confeccionaban coa tela dos sacos de arpillera, cando se vaciaba a fariña o azucar e o que traian dentro, as tiendas de moito favor, agasallaban con un saco. Antonio Sosin tiña unha tienda, Consuelo Araujo unha tasca que daba comidas, logo se instalaron no barrio, José Raño ca sua panaderia é a familia Penide con unha tienda.

