O XOVES 28, O MAIÑO MAIO

Traballo documental de Antonio Caeiro, do FAIADO DA MEMORIA, sobre o Maios en Vilagarcia. Os actores principais son Carlos Rey e a xente da asociacion veciñal da Laxe.
E unha tradición que se remonta a antes incluso da implantación do Cristianismo en Europa o mensaxe nos seus inicios eran a fertilidade, natureza e cosecha.
Portas abertas no Salon Garcia para a xente amiga.
Non faltar
14 de Maio do 2026, xoves
![]()
Subidas en TERRA DE ARTISTAS, POSANDO, FAMILIA É A LAXE.
En portada, Isaura da Laxe, moi lembrada por quen a coñeceu.
Bos dias, saude para todos.
Se llamaba Isaura y vivía en la lage una persona maravillosa muy difícil de olvidar para mi
Comentario por Maria Elisa Lorenzo Balboa (02-03-2022 16:33)
Señora Isaura de a laxe
Comentario por Roí García (02-03-2022 16:34)
Auténtica y maravillosa
Comentario por Maria Lòpez del Estal (02-03-2022 16:35)
Mi abuela…
Comentario por José Abalo (02-03-2022 16:35)
Es Marcelina Otero Lopez que todos llamabamos Isaura mi abuela. Vivia en la laxe.
Comentario por Marie Abalo (02-03-2022 19:44
Moncho, un ano mais

No ano 2001, cando estabamos a punto de rematar a investigacion sobre a represion en Vilagarcia, atopamos un nome que nos chamou a atencion, o de Miguel Magrache, el figuraba na lista que estaba nas laudas na fachada da Parroquial, entonces era un membro mais de aqueles, unicamente aqueles que homenaxeaban os fascistas…pois no, Miguel pertenecia a o sindicato da CNT, era moi novo, torturado polas forzas represivas no cuartel de falanxe. Obrigarono a enrolarse nas filas do “exercito nacional” e foi a o frente de batalla. A sua familia, pais e irmans, nunca mais superon ata que chegou a creacion de esa lista na porta da igrexa dos que morreron por dios e por España, encabezados sempre, claro está, por Jose Antonio Primo de Rivera, ali estaba o seu nome, pero nunca nadie lles contou a os seus pais donde quedaron os restos do rapaz inocente, que non cometeu delito algun. O door foi doble. Miguel era un defensor da libertad, os valores falangistas e franquistas nada tiñan que ver ca sua vida, tampouco ca sua morte.
Fai uns meses o seu sobriño, Moncho Magrache indicounos que lle gustaria saber donde estan os restos do seu tio. Escribimos a o Arquivo Militar de Guadalajara, nos enviaron documentacion de Miguel, no ano 1940 se atopaba en Figueras, (Cataluña) nun campo de concentracion, o tiñan de escolta (non se sabe de qué) e observaba unha moi boa conducta. Eso e todo. Pola nosa parte seguiremos buscando, investigando a vida de un vilagarcian maltratado polo seu pensamento ideoloxico ata despois da sua morte, o colocaron nun lugar que era visitado polos falanxistas cada 17 de Marzo, tamen cada vinte de Novembro polos amigos de Primo de Rivera.
Moncho o seu sobriño, arquiveiro do Faiado da Memoria, honra a sua familia buscando as huellas do irman do seu Pai, porqué e moi importante saber dos restos ultimos das nosas familias. Como todo o mundo, QUEREMOS SABER.
Por ultimo, nosos parabens a Moncho, o pasado dia tres estibo de cumpreanos. Apertas Monchiño.
Marite no noso corazon
![]()
En Villagarcia descubrí que me miraban los chicos y que me gustaba que me miraran…Salíamos en pandilla y unas veces nos gustaban unos y otras los otros. Fue una época entrañable. Me llamaban “la morenita”. A las cuatro de la tarde comprabamos unos chupa-chus y a pasear por la orilla del mar o hasta la playa de Compostela. A veces al cine y vuelta a pasear. Me hicieron mi primer poema…
Tienes nombre de reina de ayer,
un mirar de sultana,
un reir de gitana
y quizá un corazón de mujer…
Comentario por Marité Montesinos (03-09-2010 17:40)
Na fotografia contaba con catorce anos, desde onte algun mais, desde o Faiado da Memoria, donde Marité sempre está presente, enviamoslle o noso cariño.
Parabens a Casalderrey polo seu cumpreanos
![]()
En Teatro Cervantes – 9-4-1960 tocando “El Sitio de Zaragoza” en el Concurso La Voz de Vigo “Buscando Artistas” con el rudimentar guitarmoniun, pués como podeis observar la armónica aún era presa con un cordel… Sólo mas tarde idealizé el soporte mas confortable.
Comentario por José Manuel Casalderrey (02-09-2009 15:08)
Creo que fué la primera vez que vi una actuación en directo de esta combinación de instrumentos: armónica y guitarra
Comentario por Paco Salgado (02-09-2009 17:16)
José Manuel Casalderrey, con absoluto dominio del guitarmónium, hacía una interpretación magistral de la Fantasía Militar ?El Sitio de Zaragoza?, de Cristóbal Oudrid. La fotografía recoge el momento correspondiente a un acorde en ?LA mayor?.
Comentario por Roberto Núñez Porto (09-09-2009 14:44)
Gracias Roberto.
Cuanto al acorde debo hacer una pequeña corrección: el acorde con la mano és de “La mayor” .
Entretanto,por causa de la cejilla en el tercer traste el acorde que estaba siendo tocado en aquel momento, era, si no me engaño, “Do mayor”.
Pero son siempre muy simpáticos tus comentários no “Faiado”.
Comentario por José Manuel Casalderrey (09-09-2009 21:40)
Efectivamente, con la cejilla en el tercer traste -aunque la posición de los dedos es de ‘LA mayor’-, el acorde corresponde a ‘DO mayor’. No había reparado en la cejilla. Acepto la corrección, como no podía ser de otra forma.
Comentario por Roberto Núñez Porto (10-09-2009 01:04)
Genial aquél “Sitio deZaragoza” interpretado por tí con unos instrumentos tan sencillos,ponía la piel de gallina.No olvides decirle a Hildita q se ponga en contacto conmigo,tengo fotos para mandarle y no sé su correo,además me encantará hablar con ella.Bicos a todos.
Comentario por Isabel Garrido Castromán (10-09-2009 19:57)
13 de Maio do 2026, mercores
![]()
Subidas en PRIMEIRAS COMUNIONS, SOBRADELO VILAXOAN.
En portada grupo de amigas.
El enciclopédico Luis Silva me corregirá si me equivoco pero me parece que la Sra. última a la derecha, al lado de la madre de Luis es la mujer del notario Arturo Reverter, madre de Arturo y Paco.
Comentario por Paco Salgado (01-06-2009 22:37)
Efectivamente Paco, mi queridisimo discipulo aventajado.
Espero seas digno sucesor de mi Catedra despues de mi jubilación, que D.M. se producira unos meses antes que la tuya.
P.D.La mujer de Revertér, se llamaba Maria Gutierrez de Teran.
Comentario por luis (01-06-2009 23:04)
Agradezco muchísimo a Luis su propuesta, pero le agradezco más todavía que me haya alertado de la existencia de este blog.
Luis, tenemos que proponer la inclusión de alguna de nuestras fotos en este apartado Os Amigos o en Gaudeamus Igitur . Cuando digo nuestras me refiero a alguna foto del grupo de amigos que somos aquellos niños que hace más de 50 años nos conocimos en el Instituto, pasamos 7 años juntos y aún despues de emprender caminos distintos conservamos la amistad que “refrescamos” al menos una vez al año en nuestra reunión anual.
Luis y yo, en la próxima conversación telefónica o personal seleccionaremos alguna foto de las que ya tenemos en el blog del Instituto para invitar a la “Rectora” a que las incluya aquí para que estimule a algún colega más a participar en O faiado da memoria.
Comentario por Paco Salgado (09-06-2009 23:00)
Me imagino que de la “lolita” que hablan, al pie de la fotografía,la madre de la alcaldesa actual ¿no? es decir, la esposa de D. Benito Dorgambide, abogado en aquel tiempo,gracias a que mi abuelo lo preparó para sus estudios universitarios, de aquella no estudiaba cualquiera! Gracias a dios hoy si.Pues bien si la sñra. alcaldesa no hubiere gozado de dicha buena posición, no sería quién es hoy dia, ¿debería recordárselo para ver si cae un chollito de funcionario, que dicen que es mi vocación, ya que no pego golpe…je je je estoy de broma, a la vez un poco en serio, ya que estoy un poco picado de no ver a algún Arca en ningún lado. Quizás me equivoque y no sea certero, ya que el que escribe, es un venidero guerrero. Saludos
Comentario por Manuel Arca (24-09-2009 11:17)
Creo Manuel que estas muy equivocado,en aquellos tiempos ,y en estos tambien y hay gente que estudia gracias ha su esfuerzo y pasando penalidades.¿Cuantos hay que trabajan para poder pagarse sus estudios?Pues hay muchos.Y lo de “guerrero” sobra con que comentes ,lo que quieras con respecto es suficiente.Un saludo
Comentario por margarita coello (24-09-2009 15:56)
No se con quien tengo el placer de mensajearme, pero lo que si se es que no trato de faltar al respeto a nadie. Solo de constatar hechos muy lejanos, que debido al tiempo,han sido olvidados. De esas gentes tengo constancia, me parecece muy bien que me refresques las ijusticias de este mundo,aunque no sea el caso,yo las tengo presentes dia dia, de ahi lo de guerrero.Puesto que pienso luchar por un mundo nuevo.Y lo último que quiero es que se malinterpretase mi más puro sentimiento. Es más os felicito por este trabajo y estaría muy orgulloso de poder colaborar con mi granito de arena, aportando fotografías u opiniones.¿Cómo podría hacerlo?
Comentario por Manuel Arca (25-09-2009 13:05)
Manolo benvido, no blog hay duas Margaritas (de momento)a blogueira Margarita Coello (ca que te carteaches)e mais eu, Margarita Teijeiro que xunto con Antonio Caeiro somos os creadores do Faiado, e tamen do blog, dito esto entro a decirche que no 986512600, concelleria de cultura, esta Antonio atendendo o tema das fotografias pra o arquivo, que moitas gracias pola oferta de colaboracion que ofreces, que e un pracer que iste traballo tamen enganche a xente da tua idade. Gracias. O da loita, o de ser guerrero…¡Quen tivera vinte anos¡
Comentario por faiado (25-09-2009 16:44)
Muchas gracias a vosotros significa muxo para mi, ya me apunto el teléfono y espero que sirva de algo mi colaboración…Un abrazo a las dos Margaritas pues…
Comentario por Manuel Arca (28-09-2009 12:24)
)
es un placer para mi poder recordar en este lugar a un buen medico del que fui paciente y mejor persona que fue Don Juan Rovina en el que se levanto un hermoso busto delante de la iglesia de su pueblo Bayon
Comentario por comentarista (26-11-2009 21:44)
Mamas que fan por catro

Comunion en Trabanca Badiña, a nena con cantidade de amiguiños se está a servir supoñemos o chocolate.
Comunion en Trabanca Badiña

Con un cura de verdade, un home exemplar no seu apostolado e na sua condicion de ser human. Sempre botando de menos a Daniel Espiño, que todo o que tiña estaba a o servicio dos mais humildes.
Manolo Cores

Mais coñecido como Chocolate, propietario en Vilaxoan do famoso restaurante.
Comunion de Manolito Trillo
![]()
No Balneario, era finais dos anos cincoenta, a familia Trillo celebrou unha comunion moi atipica, de aquela facianse nas casas.
Na cabeceira da mesa o homenaxeado, Manolito Trillo , a sua nai a o seu lado, a esquerda vemos a D Jesus Garrido mestre do Leon XIII, os rapaces da esquerda son Carlos e Marisa Cuevas do bar Arrancadeira, de S Lucia, Paco Prieto, neto de “Gaseosas Prieto”, enfrente Felipe Teijeiro, meu irman, Manolito, fillo de Joaquina e Manolo Trillo, practicante e que naquel momento vivia na rua da Marina, logo se iria para a Lomba pra as casas que fixeron pra os funcionarios do concello
El señor que está sentado a la izquierda y que dá la impresión que está bebiendo es mi abuelo Moncho Cuervo.
Comentario por M del Carmen (26-08-2009 01:59)
