O faiado: Espazos

Ainda estamos a pechar un fin de seman epecial, autenticamente de MEMORIA, pero levando e sufrindo moito traballo, por certo traballo que arrastramos de anos.

Queixabanse o domingo os compañeiros de Carracedo Fala da pouca implicacion das administracions en este tema, tiveron que ser un grupo de xente moi nova os que procurasen o homenaxe a os mestres dos seus abós, represaliados e apartados dos seus cargos por unha carga de odio que si ten que ver co seu pensamento ideoloxico.

En Vilagarcia, o sabado o Alcalde, microfono en man, na sede dos xuzgados presumia de haber nomeado a Pando como Fillo Adoptivo, tamen de poñer unha rua a o seu nome.

Bueno, tampouco era cousa de decir nada, de respostarlle, NON era o momento, pero que nadie pense que as cousas foron asi. O Alcalde está nunha organizacion politica que fixo suas as duas Leyes da Memoria, ten creado un ministerio de MEMORIA DEMOCRATICA, está a loitar por anular as causas xusiciais dos presos, está a crear espacios de Memoria como a ILLA DE SAN SIMON, é outras iniciativas mais que farian moi longo esto que quero decir.

E unha obligacion de Alberto Varela “mollarse”, sin embargo, hubo que mollalo. O xuiz Garzon acudiu desde Madrid fai uns anos a solicitar un recoñecemento en forma de rua a Pando. Pasou moito tempo, esto do tempo e terrible ata que hubo un pleno  co nombramento do xuiz Pando como fillo adoptivo de Vilagarcia.

Por certo aquel pleno as asociacions de memoria tivemos que estar de pé, porque non habia sillas para nos. Non se nos invitou.

E cando a rua, a mesma rua que durante sesenta anos chamouse Yague, solicitamos a o Alcalde outro lugar, a familia o mesmo, ningun de nos estabamos de acordo, pero claro, manda quen manda.

A presion das asociacions foron sempre, desde os anos noventa as que conseguiron anacos de recoñecementos, as veces sacados con moitisima tension. Neste momento mantemos unha relacion estable co equipo de goberno do concello. Somentes pedimos que se escoiten as nosas peticions, sin aplicar o ordeno e mando fruto de outra epoca, de outros mundos.

Gracias Alcalde por estar.

Hubo que cubrir a praca de pando con un pano, que non fose calquer pano, que se encargase de el alguén con solvencia profesional. Eleximos un pano de terciopelo granate, Casilda Vila a millor modista encargouse de convertilo en cortinilla ate o momento de inaugurar a praca.

Un exito claro.

Esteban e desde fai unha chea de tempo un membro destacado de Iniciativa, na sua condicion laboral de profe ten menos tempo pero sempre contamos con el, de esta vez estivo na remesa da instalacion da praca de Pando con Alfonso e Cesar.

Cesar e membro de Iniciativa Cidadan pola Memoria de Vilagarcia, é neto de Andres Roo o noso compañeiro da Coordinadora polo Monumento ROSAS ROTAS, Cesar sempre bota as duas mans, neste caso dou os ultimos retoques na praca de Pando.

Roberto recolleu o testigo da praca. algunhas cousas inacabadas por enfermedade de Alfonso. Roberto Ocaña un home sempre disposto a botar a man, as duas mans.

Membro moi importante das nosas asociacions de Memoria, Alfonso e o artifice de que os roteiros se poidan instalar, tamen a praca de Pando.

CARRACEDO FALA, asociacion pertenecente a parroquia de Carracedo en Caldas, celebrou o pasado domingo unha xornada de memoria que a o final da mañan tuvo o remate ca descuberta de unha placa en honor a dous mestres represaliados, mestres que exerceron a sua profesion na escola do lugar. Pilar Poza e Agustin Alvarez voltaron e quedaran para sempre no lugar do que foron arroxados polo odio, pola sin razon dos que instauraron unha dictadura para asesinar a os que non pensaban como eles.

Carracedo Fala e unha asociacion constituida por xente moi nova e formada que está intentando dar voz a sua aldea, e ese dia os actos de memoria tiveron publico a rebosar, pola mañan conferencias de Pepe Alvarez, Javier Frieiro i Elena Cabrejas, e Margarita Teijeiro do Faiado.

Logo da descuberta da praca pola familia dos mestres, da intervencion de Laura e Fatima, por Carracedo Fala rematou a xornada da mañan, continuacion pola tarde ca proxeccion de LOLA, e un longo debate entre o publico a o que contamos o que non se vé no documental.