O faiado: Espazos

No aniversario das primeiras Eleccions Democraticas

Os dous fillos do Señor Manolo Suarez Duro, o que logo de dispararlle non sei cantas veces o diron por morto e o deixaron tirado nun camiño de monte no veciño Cambados.
Os dous fillos, na fotografia, pasaron a sua primeira infancia criados somente pola nai, o seu pai dabase por morto.
Manolo, o mais vello, contaba cando veu na sua horta, un home…era o seu PAI. Arrepia pensar, pensar sobor de todo en vivir na tua propia casa, metido nun zulo, oculto para o mundo, oculto para a crianza, o amor dos fillos.
Faiado.
Fillos de Dolores Ramos Giráldez, a nosa tía Lola. Tía avoa à súa vez do primo Sesito Giráldez, pai de Oti , descendentes de Cortegada

Marga Rodriguez Marcuño

Un exemplo, un RESISTENTE

Manuel Suarez Duro, de Trabanca Sardiñeira, en Septiembre do 36 forono a buscar a casa de noite (como casi sempre)os amigos da oscuridade, os cobardes, levarono pegaronlle catro tiros e deixarono tirado. Foi cerca de Cambados, Manolo quedou vivo, arrastrouse e arrastrouse…Unha das historias de aquela desfeita.
O noso homenaxe

Mi madre nos contó que le habían disparado y dado por muerto. Jamás nos mencionó algún detalle de este caso y otros de la familia. Tampoco lo hizo su mujer cuando íbamos a ayudarle en la taberna que regentaba.
El tío Manolo trabajaba fuera, en Silleda, y venía muy pocas veces por su casa. Cuando le veníamos, era muy agradable con los niños.
Comentario por Antonio Búa Eiras (18-08-2023 17:36)

Na despedida a Vicente

Vicente, ferroviario moitos anos, veciño do barrio da Estacion, pai de Paulo e André, finou prematuramente deixando a sua familia chea de dor pola sua ausencia.

Desexamos que sexan quen a atopar os recursos para mitigar a sua tristeza. Unha aperta forte e sentida para os seus fillos.

FLAKO ESTEVEZ, un ACTORAZO

Xa só nos queda o domingo para despedirnos desta nova edición do “Vilagarcía, Cidade de Libro”. Pese a un comenzo un tanto apagadoño, a cousa mellorou ao segundo e de aí, a este sábado, foi todo un subidón.
Recibimos a visita de moitos amigos vilagarcianos e de fora, quenes tamén nos coñecían polas redes. Os nosos traballos editoriais, especialmente LOLA, EU TAMÉN NECESITO AMAR e o PILINDRÍN, foron os mais mercados. Pero tamén tiveron boa saida as obras dos nosos amigos, como Alberto Fernández ou Xurxo Alonso e os traballos da editorial Hercules a quen invitamos a participar.
Pero cando vamos de feira non só levamos os libros, non podemos deixar os nosos traballos documentais e este ano coa fórmula de “trae o teu pendrive que cho enchemos” por só 5€ a unidade, funcionou de marabilla, quedándonos o último día para tratar de rematar tódolos encargos que temos pendientes (e mais que podemos recibir hasta a última hora de mañán).
Gracias a todas e todos os que vos pasáchedes pola caseta, comprárades ou non, pero que un palique sempre botamos e non che digo unhas risas. Aí temos na foto ao noso querido actor de Cambados, o gran Flako Estévez que fixo hoxe acto de presencia coa familia ao completo, ou onte o historiador Pepe Álvarez con Marisé.
Gracias aos veciños de casetas, librarías, editoriais e asociacións.
E para a organización, tanto para a xente de Culturactiva e Concello, con Nacho, Eloy e Mayte como referencia. E aínda que nos faltou un carrito dos xeados para baixar ese calor sahariano que nos caiu enriba, coas botellas de auga “do tempo” poidemos rebaixalo lixeiramente.
Contentos do resultado destas xornadas que, ao estar pendentes das nosas casetas respectivas, non poidemos disfrutar plenamente, pero os visitantes parecía que si.
Pode ser que nos vexamos para o ano que ben. Pero hai que ir vendo o dos carrito dos xeados, eh?

Imos visitar a ILLA DE CORTEGADA

Deberiamos pensar en que algo non funciona, hai xente de Vilagarcia, ou que viven no Carril, que NUNCA, NUNCA pisaron Cortegada. Eso si, foron a Madri, a Punta Cana…

Fomentemos o noso, visitade con nosoutros o proximo doce de Xullo a Illa mais bonita do mundo, inxustamente valorada e tratada por unha cidadania axena a sua belleza e historia.

Imos ter na antigua capela un concierto de Loli Crespo, descendente dos propietarios Illa. Estará acompañada por Alejo Amoedo un profesional moi importante no mundo do piano.

Imos contar as historias das xentes botadas da Illa, para entregarlla a o Rey Alfonso XIII,(a corrupcion do ano 1907) no ano 79 o seu fillo veu a vendela, ofreceuselle unha sardiñada popular na Alameda do Carril. A corruptela, politica e social non é de ahora, mostraronos o camiño de quedarnos con o que non é noso fai moitos centos de anos

 

As viaxes do FAIADO

Temos o barco que nos levará a ONS, casi petado, en duas semans pechamos a lista. Os que abonachedes o viaxe tal e como se decia en Maio non tendes que preocuparvos, somentes hai que esperar a Agosto, os que estades anotandovos nestes momentos e pagades, pois tampouco, hai unha serie de persoas, sempre son as mesmas que xa quedaron fora do viaxe, porque as normas estan para todos.

Todo apunta a que cada un de nos temos que mercar as gafas especiais para o ECLIPSE, a Deputacion fai entrega de lotes a os concellos, o concello de Vilagarcia ten preparado un evento para ese dia e mercou duas mil gafas, para repartir no seu acto na praia da Concha e Compostela. Non entramos pois no reparto.

Eso si, que nadie suba a o barco sin as gafas, o seu coste non empeña a nadie, non queremos que pase nada nun viaxe que organizamos para vivilo xuntos e pasalo ben, ser felices.

 

14 de Xuño do 2026, domingo

Subidas en GAUDEAMUS E PERSONAS RECORDADAS.

En portada, Manolo Diz, Manolo o Nacho, conviccion mariñeira, corazon e profesion fillo da salitre, boga na sua buceta cara A Rosa, o seu barrio do Carril.

Hoxe pecha asportas A FERIA DO LIBRO, a os do FAIADO nos veu estupendamente, primeiro, promocionamos os nosos traballos, para eso os creamos,os vendimos, eso tamen está ben, o millor foi atoparnos con xente nosa e menos nosa pero que nos respetamos mutuamente, falamos e como se di na actualidade, socializamos. O que non pasou a vernos hoxe e a ultima oportunidade, logo abrazamos a normalidade a partires de mañan, luns.

Bos dias, bo domingo.

Primeiro curso do INSTITUTO LABORAL

RECUPERANDO FOTOGRAFIAS E COMENTARIOS DA VELLA BLOGOTECA
De izquierda a derecha, José Mariño,Ramón Díz(leyendo la memoria), Director de Caja Vigo,José Garcia Lemos,¿?,Chantada, Rey y Adolfo Llovo.
Comentario por luis (10-05-2009 23:51)
Luis animate dando una relacion de profesores que recuerdes
Comentario por Margarita (11-05-2009 07:17)
Mª de la O Fernandez Gil(Dibujo),Manuel Abuín (Lengua y Literatura,, Manuel Labarta (Fisíca y Quimica),Amalia ¿Fernandez? (Lengua y Literatura, y Geografía)),Miguél Losada (Fisíca y Quimica),Ramón Díz (Matematicas),Rodrigo Garcia(Matematicas),Adolfo Llovo(Geografia e Historia),
Placido Castro (Inglés),Juan Bautista Martinez Beneyto (Dibujo).Jose Mariño Ferreira,José Portela Oliveira , Juan Velez Mahedero y Valeriano (Maestros de Tallér).
Eleuterio Vega Casál y Jaime Asensi(Dibujo) ,Vicente Loéz Nieto (Cultura Industrial),Juan Gelabertó Risech (Matematicas),Susa Guitián (Matematicas),Lolita Gallego (Quimica),Francisco Chantada (Religion),Rafael Diaz Ureña (Formación del Espiritu Nacional y Gimnasia)

Paco : Como se llamaba el abogado de Vigo, aunque originario de Padrón, que una vez al mes venia a darnos clase de “Higiene y Seguridad en el trabajo”.
Era Rafael …. ,y Jimenez de segundo. Sigue tú
Comentario por (12-05-2009 23:37)
Ya me acuerdo, era Rafael Pazos Jimenez.
Gelabertó, no era Juan, sinó Joaquín.
Tambien estuvo Carlos (Granos), que dió dibujo una temporada.
Comentario por luis (12-05-2009 23:47)
Rafael Pazos Jimenez daba los cursos de “Capacitación sindical” que nostros le llamabamos “Sindicalismo”. Los cursos de Higiene los daba un médico, creo que era Jaime Montes Moreira.
Es dificil añadir algun nombre más a la lista de Luis.
Completo el nombre de Doña Amalia Varela Taboada y añado a Dña Carmela Gonzalez Rovira (Lengua y Literatura)que creo que había sustituido a Dª Amalia cuando tuvo a su hijo, D. Enrique Fernández Barreiro (Lengua y Literatura, D. Antonio Villaronga (Gimnasia), ….
Tenemos papeletas de Dibujo de varios cursos firmadas por V. Carballo pero no recuerdo que nos hubiera dado clase. También tenemos en el curso 63-64 la papeleta de Geografía e Historia firmada por Mª del Carmen Rios Morales
Tenemos que incluir en la lista a Gonzalo y a Cardeñoso (bedeles)y a Juan José y a Maruxa Cuiña en las oficinas
Comentario por Paco Salgado (13-05-2009 20:26)
No debería haberme olvidado de D. Adalberto Sopkowski profesor de Física y Química
Comentario por Paco Salgado (13-05-2009 21:13)
Tampoco debería haberme olvidado de D. Antonio Atucha (Química).
Seguro que aún se nos queda alguno “en el tintero”
Comentario por Paco Salgado (14-05-2009 18:18)
No os paso nada con la plaga?
Comentario por Margarita (15-05-2009 08:31)
Personalmente prefiero los recuerdos positivos.
Recuerdo a “la plaga” (llegó cuando estábamos en 5º y sustituyó a un gran profesor de Matemáticas como D. Joaquín Gelabertó) pero también recuerdo a “ha llegado un ángel” como llamábamos a Lolita Gallego cuando llegó al Instituto y nos trataba con un cariño al que nos estábamos muy habituados.
También prefiero recordar que tuvimos muy bunes profesores: Don Rodrigo y D. Joaquín Gelabertó eran muy buenos profesores de Matemáticas, D. Manuel Abuin era muy buen profesor de Lengua (recuerdo muchas de sus frases y recomendaciones acerca del buen uso de la lengua española), D. Vicente López Nieto era muy bueno y no solo en su asignatura, D. Adolfo Llovo hacia atractivas las clases de Historia, D. Francisco chantada tambien hacia amenas las clases de Religión, los tres profesores de talleres (D. José Mariño, D. Juan Vélez y D. José Portela) nos enseñaron muchas cosas prácticas que aplicamos en nuestra vida, D. Plácido Castro nos aportó una buena base de inglés, D. Jaime Asensi era buen profesor de de dibujo técnico y etc. Luis puede seguir pero yo tengo muchos más recuerdos buenos que malos
Comentario por Paco Salgado (16-05-2009 20:14)
Todos preferimos los recuerdos positivos, pero algunos como La Guitian nos lo ponen muy dificil.
Comentario por Felipe (17-05-2009 11:50)
Comprendo el comentario de Felipe y recuerdo una anedocta referente a la profesora Guitian.
Como ya dije antes, llegó en 1961 cuando yo estaba en 5º.
El primer dia de clase nos puso un examen para conocer nuestro nivel.
Aquello fué un desastre generalizado, imaginaros: primer día de clase,…. examen, 15 años….. Creo que nos miramos unos a otros y dejamos aquello en blanco (o casi).
Siguió una bronca monumental incluyendo una referencia al bajo nivel que nos habia dejado D. Joaquín Gelabertó a quien ella sustituia y la sugerencia de que, como se marchaba, habia “abierto la mano”.
Alguno de nosotros reaccionó defendiendo a D. Joaquín del cual teniamos un recuerdo muy bueno.
El asunto debería haber terminado ahí pero, ….. la Guitián se alojó, durante algún tiempo, en el Carballines, donde trabajaba mi padre.
Al este a casa por noche ya sabía la versión de la Guitian de lo que habia ocurrido incluyendo un “aviso a navegantes”.
No había internet pero algunas noticias circulaban a la velocidad del rayo y …. los profesores ….. eran los profesores
Comentario por Paco Salgado (17-05-2009 12:35)
Yo tambien me acuerdo de la Guitian, y debo reconocer que me desagradaba mucho, pero como dice Paco Salgado, los profesores eran los profesores, y si de algúnos tenemos ingratos recuerdos, de otros es todo lo contrario; yo recuerdo con especial cariño a D. Adolfo Llovo, sobre el cual escribí no hace mucho un artículo que se publicó en Diario de Arousa.
Tambien merecen mención, D. Miguel Losada, D. Rodrigo, Plácido Castro, el Sr. Mariño, D. Juan Velez, José Portela, el buenazo del Sr. Alemparte, Dña. Amalia, D. Manuel Abuin Soto, uno de los primeros impulsores de la biblioteca pública de Villagarcia, y tantos otros. Pero tambien desde aquí quiero recordar a los bedeles, el Sr. Cardeñoso y D. Gonzalo, que tambien formaron parte de nuestra pequeña historia escolar.
Comentario por Carlos Túñez Collado (18-06-2009 18:09)
Sólo pones Joaquín, pero al ver este comentario, supongo que eres Sampere Rietz, como no me voy acordar de tu famósa regla de hueso de ballena, acasi lo tenia olvidado, que tiempos aquéllos, esa regla se hizo famosísima, yo tambien la probé alguna vez, y que duro le daba D. Gonzalo, por supuesto que corroboro esta anécdota, por cierto,-¿todavía conservas la regla?- sería estupendo.
Comentario por Carlos Túñez Collado (22-06-2009 20:00)
Cuando a través de este e-mail me reencontré con Joaquín en unos e-mail que intercambiamos, uno de mis recuerdos era referente a cuando rompió la pierna y al bastón de hueso de ballena.
Afortunadamente la regla yo no la probé.
Comentario por Paco Salgado (22-06-2009 22:22)
La regla no sé donde diablos está, posiblemente la utilizase algún primo mio pero, el bastón lo tengo y de vez en cuando lo pruebo, dando unas vueltas por casa. Ahora con esta estatura ya me queda pequeño.
Comentario por Joaquín (29-06-2009 12:36)
La profesora Maria del Carmen Rios que menciona Paco Salgado era hija de D. Manuel Rios maestro de la Graduada.
Le recuerdo vistiendo con levita y practicando duramente lo de “la letra con…..entra”
Comentario por M. Ruiz (07-10-2009 17:23)
EL MARCADO CON UNA X,EN LA FOTO,ES EL PADRE DE GITO BRUMBECK.
Comentario por (01-01-2010 21:32)
Carballo, fué el primer profesor de Dibujo del Ins.y solo llego a dar clase, hasta mi promocion, no terminando el curso,de LA PLAGA, como se denominaba a Susan, creo que fui de los poquisimos alumnos que me lleve bien con ella, me daba clases particulares en el Carballines, y su gran problema, es que no sabia enseñar, y lo queria cubrir, con falsa disciplina.

GRACIAS A TODOS POR AYUDARME A RECORDA…… un fuerte abrazo.
Comentario por Eduardo Fandiño ( KUKI) (22-01-2010 23:17)
22 A pesar de que nunca me han gustado las letras (Yo soy de ciencias), recuerdo alguna otra anécdota del profesor de lengua Sr. Abuín; además de sus aficiones “musicales”.
Para tratar de “curar” la predisposición que los gallegos tenéis a confundir algunos verbos, decía:
Se pone lo que se quita.
Se coge lo que se deja.
Se mete lo que se saca.
Y creo que había una 4ª más, que no recuerdo.
Como demostración de lo dicho, copio mis notas de 3º (1957/58)
Matemáticas: Mla. de Honor con R.Diz
Dibujo: Mla. de Honor con V.Carballo
Cultura I.: Notable con V.Lopez
F.Manual: Notable con J.Mariño
Física y Q.: Notable con M.Losada
Iglés: Aprobado con P.Castro
Historia: Aprobado con Amalia Varela
E.Física y Polit.: Apto con R.Ureña
Religión: Apto con F.
Lengua y Lit.: Suspenso con M.Abuín
>>>>>>>> PARA SEPTIEMBRE

Comentario por Luis A. González Monedero (20-03-2010 11:48)
Moe: Eras un fiera aunque M. Abuin no lo considerara asi….que es de tu vida despues de Peritos….. un abrazo y mi recuerdo caariñoso .
KUKI
Comentario por kuki fandiño (13-05-2010 17:01)

Aquilino Iglesias Alvariño, un privilexio

Don Aquilino Iglesia Alvariño con Daniel Garrido Castromán, a entrada do “Muelle de Ferro”.
Daniel é fillo de Jesús Garrido que, xunto Aquilino, Nuñez Búa e outros, conformaron un plantel de excelentes mestres no León XIII.
Aquilino, por outra parte, foi o autor de “cómaros verdes”, a primeira obra escrita en Galicia (concretamente en Vilagarcía) e en galego trala guerra civil, alá no ano 1947.

 

Precisamente fai uns dias fixen un comentario desta publicación.Na Voz de Galicia decian que non llo deixaran publicar en España y tivera que publicalo na Argentina.Imprimeuse na Imprenta “Celta” de Vilagarcía e fixen unha rectificación no periódico cando o publicaron.
Comentario por Mª do Carme (18-06-2009 00:59)
NOTAS SOBRE AQUILINO IGLESIA ALVARIÑO

Daniel Garrido Castromán

A mediados de año 1933, al haberse marchado, don José Núñez Búa a Buenos Aires, le sustituyó en la dirección del Colegio León XIII el poeta don José Crecente Vega, quien ofrece un puesto de trabajo al igualmente poeta don Aquilino Iglesia Alvariño, que entrará a formar parte del profesorado del Colegio León XIII.
Recién llegado a Villagarcía, entabló gran amistad con mi padre, Jesús Garrido Alvarez, relación que habría de tener gran trascendencia en la vida de ambos amigos, puesto que Lola, la hija del maestro de la escuela del ?Porvenir? de Carril, don Ramón Ferreirós, tenía mucha amistad con mi madre y el día 12 de Abril de 1934, fecha en la que contrajeron matrimonio mis padres, conoció a Aquilino, quien, muy pronto comenzó a cortejarla; cuando mis padres volvieron del viaje de novios, Lola les dijo que había sido citada por Aquilino en el Café Casa Blanca, cita que habría de dar un resultado satisfactorio, según veremos más adelante.
Dada la circunstancia de que don Aquilino, aunque había finalizado los estudios de la carrera eclesiástica, todavía no se encontraba en posesión del correspondiente título de Licenciado en Filosofía y Letras puesto que, en aquella época, los estudios del Seminario no se convalidaban. Al mismo tiempo que trabajaba fue haciendo el Bachillerato de dos en dos cursos; los exámenes los hacía en el Instituto de Noya, del cual era director don Alvaro das Casas, que era jefe de ?Ultreya?, las Juventudes del Partido Galeguista. La licenciatura la hizo sin salir de Villagarcía, ya que tenía dispensa de escolaridad y asistía dos días de la semana a las clases de la Universidad de Santiago.
Por lo tanto, para impartir clases en este Centro, el periodista de Puentecesures, don Raimundo García Domínguez, ?Borobó? le prestó el suyo, por cuya cesión le cobraba cuarenta pesetas mensuales.
En uno de aquellos ?Anacos? que este periodista escribía en ?A Nosa Terra?, de cuyo periódico había sido director Aquilino, recordaba que en una de las ocasiones que visitó Villagarcía para cobrar dicha cantidad, a la hora del aperitivo fue llevado por éste a una confitería próxima al puerto, que era el ?Chalet de la Alameda?, donde hacía una tertulia con los amigos que ?compartían más o menos? sus ideas y aficiones. Esta peña se llamaba la ?Peña Alegría? y de ella formaban parte, además de Aquilino y mi padre, Ramón García Briones, ?el proyectista siempre ilusionado del gran puerto de Arousa?; Manuel Pesqueira, el famoso pintor de Lantaño, que había venido de su aldea ?para escribir una carta y echarla al correo?; el consignatario José ?Cañitas? Buhigas; Gerardo Carregal, el jefe de Correos; D. José Pérez Beltrán, párroco de Bamio; Celestino Noya Rodríguez, que había sido Presidente de la Diputación de Lugo durante la República y, después de haber sido depurado como profesor de Instituto y de haber estado una temporada en la cárcel, pasó a dar clases en el Colegio León XIII; Viñas Cortegoso, Inspector de Escuelas, también depurado, que se ganaba el pan gracias su gran dominio de las Artes Gráficas y habría de fundar, con José María Alvarez Blázquez, la ?Librería Monterrey?, y habría de asesorar en sus primeros pasos a la ?Editorial Galaxia?; Severino González Lazán, impresor castellano que había llegado a Villagarcía y, donde antes había estado la redacción de ?Galicia Nueva?, montó un taller tipográfico, la ?Imprenta Celta?, en la calle Ramón y Cajal, y en la que se editaron sus tres primeros libros: ?Señardá? (1930), ?Corazón ó vento? (1933) y ?Cómaros verdes? (1947); don Florencio, el director del Banco de La Coruña; don José Sirvent, representante de máquinas de escribir; y otros contertulios más.
Me contaron una anécdota: Con motivo de la publicación de ?Cómaros verdes, en el año 1947, unos ?aduladores? fueron a comunicarle a Mohamez Ben Mizian del Kasem , personaje de gran influencia con Franco, tamaño atrevimiento. Parece ser que el personaje les preguntó: ?¿Dice algo contra el Gobierno?…¿Hay alguna ofensa a la Virgen?…¿Hay ofensas contra la religión?…? Al haberle respondido que no, pero que estaba escrito en gallego, dijo: ?Hay que dejar que cada región utilice su lengua vernácula para que se conserve?.
Aquilino, como ya dije anteriormente, será el sucesor de Crecente Vega en la dirección del Colegio. Alvaro Cunqueiro había dicho de Aquilino que era el único escritor clásico en Galicia y que hablara en latín con Joaquín Alvarez Blázquez, que era catedrático de Latín en Madrid. Lo que más impresionaba a los alumnos de era que fuera capaz de traducir al gallego a Horacio. Cuando se enfadaba llamada a los alumnos ?desdichado? o ?necio?y, a continuación, les soltaba una frase recriminatoria: ?¡Tus padres partiéndose el alma, para darte estudios y hacerte un hombre tú, empeñado en ser mal estudiante y peor ciudadano!?. Pero lo malo eran los ?capones? que daba en la cabeza con los nudillos.
Comentario por Daniel Garrido Castromán (25-10-2009 20:08)
Me gusta mucho esta foto.Fue un gran personaje.
Comentario por mingos (10-05-2012 12:18).