Categoría: Gaudeamus igitur

Non temos moi claro si das Filipenses ou Franciscanas. Atras, a esquerda, vemos a Litita Lumeras, o seu pai, Julian vendia os millores paraguas de Vilagarcia

Jose Enrique Jimenez, Berride, o irman pequeno de Vicente Novo, Paco Trigo i a esquerda Miguel Ruiz, fillo de Lola e Alberto, practico do porto de Vilagarcia.

A foto e nos talleres do Instituto Laboral

Alumna do colexio Franciscanas nun festival do S Tomas de Aquino, patron en aquel tempo dos estudiantes. Atras Fernando Perez Llauger.

Alumnas do Colexio Filipense, un mes de maio ou xunio no que pode ser que estaban a celebrar o fin dos estudios no colexio, o fin do bacherelato. Pola esquerda, Marian Quintana, Elena Teijelo, M José Mariño, Dolores Garcia, posiblemente Elva Veleiro, por ultimo cremos ver a Carmen Gonzalez. Pola dereita Carmen Leal, Carmen Mourenza, Rafaela Dopazo, de pé e posible que sexa Teté Recuna

Monxas do colexio das Franciscanas un dia de paseo. Non sabemos como irian de comodas con tantas cousas enriba.

Marujita Mallo, con escola no edificio de Nartallo coñecido por estar instalado o Sanatorio Santa Ana. A profesora tamen daba clases particulares

A imaxen sona a escola de nenas, as misions de outros tempos donde era tan importante a relixion, unida a un sistema politico  inxusto e corrupto

Fotografia de unha escola, a imaxen sobreviviu na casa da familia Rasilla e nadie sabe identificala.

Esa xon eu,nas Franciscanas,nunca logrei ter o cuello(de plástico duro,un suplicio)e a corbata no seu sitio. O uniforme foi o primeiro dos que levei,logo tuvemos outro negro q non me gustaba e xa en 6º un gris tipo pichi.Este era o mais bonito,pero para planchar as tabliñas tíñamos que hilvanar unha por unha e logo botarlle auga e poñerlle a plancha,q era de ferro enrriba,despois había q retirar os hilváns.Eso todo los Domingos,para ir o luns impecables,o resto da semana…puf¡¡¡ nin bos conto,dado que íbamos andando a Vilagarcía catro viaxes e facíamo lo demo po lo camiño.Cando chovía metíamonos debaixo dos canos da auga para que as monxas morreran ca pena e nos mandaran de volta pa casa a cambiarnos,a veces amolábannos subíannos a o seus aposentos a secar na chimenea.
Comentario por Isabel Garrido Castromán (15-10-2009 22:32)
Jajajja me encanta esta foto,¿quien dijo que eras la más fea? estaba equivocadísimo.
Estás chulísima hermanita
Comentario por Gema Garrido (10-11-2009 14:11)
Isabel,cuando era mocita tenia una trenza preciosay,cuando salia del colegio,en la zona de los veraneantes tocaba los timbres y salia corriendo.Un chaval que tenia algun defecto en los pies,salia tambien detras de élla y,yo creo que por la trenza,chillaba “foi a filla de D,jesus a moderna”.
Comentario por Mª do Carme Garrido (20-11-2009 00:31)
Non era precisamente po la trenza ,ese día levaba unha “cola de caballo” desde a nuca ,estábache moi de moda de ahí q o famoso persoase(dise así? o meu galego eche moi malo,terei q facer un cursillo para escribir no faiado),a o q traiamos tolo ca pitada dos timbres e a nosa escapada,dísese “a filla de Xesús a moderna”,él coidaba unha das vivendas dos veraneantes madrileños durante o inverno.A verdade nos catro viases de Carril a Vilagarcía para asistir a o Colexio facíamos o demo,éramos moi trastes.
Comentario por Isabel Garrido Castromán (28-11-2009 18:30)
¡A falda do uniforme¡ mi madriña¡ q chollo planchala.Hilvanábamos as tablas unha a unha de arriba a abaixo,planchábamos e logo a quitar os hilváns,todo un martirio e un traballo de enanos,aprendíamos con Sra.María Carollo a abuela de Cunino e mais con Carmen e Maruja as do Peral,chamábamoslle “as Peralas”,da calceta encargábase Flora a Pisalleira,todas elas unhas artistas cas agullas.
Comentario por Isabel Garrido Castromán (28-11-2009 18:35)