60 novas fotos para a lembranza
Outra xornada con fotografías novas.
Nesta mañán do sábado 30 de maio, debe de ser por aquilo de que remata o mes ou ben por o calor que hai fora, decidimos pasala subindo material a este voso BLOG.
Ampliamos o espazo de Familia en 14 novas fotografías e decidimos abrir tres novas. Unha leva por nome De bares pero que tamén inclue outros lugares con referencia a hostelería. De algún modo, durante moito tempo, e ainda hoxe en día, os bares e cafeterías eran o punto de encontro das xuntanzas de amigos e sociedades. Este espazo conta, de saida, con 12 fotografías.
Outro novo é Primeiras Comuñóns, con 11. Unha das recollidas mais importantes que temos realizado é a referente os actos sociais: vodas, bautizos e comuñóns. De vodas, como se pode comprobar, xa hai un bo número de fotografías e dentro de pouco abriremos o apartado adicado a bautizos.
E o terceiro dos apartados novos é Atopando detalles (16 fotos). Neste espazo tratamos de buscar detalles ou personas que, as veces, non son o elemento principal da fotografía pero. despois do tempo pasado tras sacala foto, fanse máis interesantes ou son case descoñecidos o ter desaparecido da nosa vida.
Que disfruten.
Abrimos OFICINA con Memoria!!!
Estamos que non collemos dentro de nos. Que saltamos de pura alegría. Como uns nenos con zapatos novos…e acharolados.
Xa temos un lugar, aparte deste virtual, donde poder atoparnos: Nunha oficina da Concellería de Cultura. No segundo piso do Auditorio Vilagarcián dentro da propia Concellería.
Alí poderemos vernos de forma tranquila calqueira mañán. Pódense traer fotografías, documentos, ir a preguntar calqueira cousa, enviar material, contactar para que vaiamos a facer unha visita a domicilio para escanear…que xa temos casa!. Pouco amueblada xa que somos recén casados e con poucos posibles, pero con ilusións de ter un servicio que nos poida achegar máis.
E ademáis se nos pode contactar por teléfono, no 986 51 26 00. Vamos, que mais fácil para contactar co Arquivo Social da Memoria, en dúas palabras, im-posible.
Esperámosvos.
E lembrar que o Auditorio é ese edificio que parece unha caixa, despois de atravesala avda da Mariña cara ó muelle e que está onde antes había mar pero, volo prometo, non se vai afundir…é seguro.
correo electrónico alternativo
Debido a problemas xeneralizados con moita xente que ven como o correo electrónico que nos envían lles vai de volta, engadimos un correo alternativo para que, en caso de devolución, o envíen o enderezo damemoria@gmail.com
Ese será o correo que figure, de forma oficial, na banda esquerda do noso blog.
Gracias e perdoen as molestias que poideran sufrir.
Nova seleción fotográfica
As galerías de Outra maneira de vivir e Tradicións nosas, festas e actos renováronse con 10 e 9 fotografías, respectivamente.
Que o disfruten
Os talleres de Renfe
Luis López envianos un enlace no que se pode ver unha película dos arquivos de Renfe, realizada por Daniel de Linos, no que se poden ver os talleres de Vilagarcía e as obras da que sería a nova estación, e que foi inaugurada o 21 de xaneiro de 1956.
Na foto superior, donada por Jacobo Rey, podemos ver un momento da inauguración da estación que, en breve, vai a realizar remodelacións estructurais. Nela, nun día propio de inverno (estamos en xaneiro), as autoridades, entre elas o alcalde Rey Daviña, e moita xente de Vilagarcía, esperan a chegada do tren inaugural.
Gracias, Luis, por compartir estes espazos e esperemos que cunda o exemplo.
Como cada sábado, un artigo
Ainda que levamos un certo tempo sen engadir ningún artigo co que La voz de Galicia do Arousa vamos a retomar esta función. Non desde atrás senon desde o presente.
Este que presentamos aquí foi o último. Saiu o sábado, 16 de maio, nel, e cunha fotografía dunha postal realizada por foto Martínez e que foi enviada a Escocia desde Vilagarcía según reza a parte posterior da mesma, relata as desaveniencias entre igrexas na Vilagarcía de finais do século 19. Esta postal foi donada o Arquivo da Memoria Social por Luis Silva Pando.
A Igrexa contra Mr. Walpole
Na Vilagarcía de 1878 os párrocos negaban a comunión a quen levase os fillos á escola do mestre protestante
E con esta van 500!!!
Esta fotografía donada por Sara e Javier, dun equipo de baloncesto do colexio das Felipenses montado para a festividade de Felipe Neri, fai a número 500 das nosas galerías.
Forma parte do espazo Gaudeamos Igitur que sumou, con esta, 19 novas fotografías.
Pero non son as únicas que entraron neste fin de semana. A galería de A Vilagarcía de onte conta con 12 fotografías mais e a De Barrios con 14.
É momento de porse a velas e comentalas.
Que disfruten.
Los Duendes de Vilagarcía
Imos falar un pouco da nosa época mais recente, é decir fai catro días, e vamos a falar de música. E como imos falar de música, loxicamente, falaremos de Alfonso Galbán. Naceu entre nos,ala polo ano 1945. De moi pequeniño seus pais levárono ó colexio das Franciscanas, ou as farrucas como era mais coñocido. Alí, non recorda moi ben como se chamaba a monxa que lles enseñaba solfeo, pensa que era a Madre Carmen, pero o que si sabe e que lle despertou unha cousa que levaba dentro…!A Musica¡. Desde esa, un longo camiño. No ano 60 entra nos Ibéricos, ao mesmo tempo sigue estudiando en Vigo, na Escola de Peritos. É o Director da Tuna da Escola, Participan e gañan en Oviedo o primeiro premio nacional de tunas, corría o ano 1964. En Vilagarcía organiza, con outros, a tuna da vila, que tamén tivo as súas vivencias particulares. Asistía a clases do recordado director, durante tantos anos, da banda de música, Don Marcelo González García, quen lle dedicou a Alfonso un pasodoble chamado “Juventud”.
Nos Ibéricos eran os seus compañeiros, Carlos Álvarez Puga, Pablo Rodiño, Waldo Galbán (irmán falecido de Alfonso), Domingo Rodriguez(Mingos), José Luis Sanz e Lucki do Carril.
A idea de organizar Los Duendes foi de Moncho Tubio, que naquel momento era o director da Orquesta Cortegada. E ahí os temos ilusionados co novo proxecto. Eles eran Manolo Suárez, Alfonso Galbán, Mingos, Manolo Conde de Meis, Moncho Tubio, Manolo Reboredo e Pilo de Cambados. Era arredor de 1966. Foron importantes no panorama nacional e incluso internacional. Actuaron en Arxelia e Suiza que era moito para os anos dos que estamos a falar (e ainda para os de hoxe). Foron asiduos da sala Yulia en Madrid e no Garden de Bilbao. LOS DUENDES teñen o seu recuncho importante na memoria dos vilagarciáns dos sesenta e setenta. Non sería de xustiza esquencelos. Fixéronos felices no seu tempo, e imos recordalos. Un agradecemento a todos eles.
Na parte superior vemos a Alfonso Galbán co seu órgano Hammond, nunha foto donada por el mesmo. Na galería Dando a nota poderemos ver unha selección fotográfica que ilustra este post.
Que o disfruten.
Os Duendes cantan Galicia Terra Nosa
Unha das actividades do Arquivo Social da Memoria é a recuperación da memoria sonora de Vilagarcía. Comenzamos gravando a distintas personas contándonos a súa vida. Recuperamos discursos institucionais. Conseguimos as cancións da cantante Matilde Vázquez. E queremos ter no noso arquivo todo o material posible que a xente poida ter pola súa casa. Esta é unha desas. Trátase dunha gravación, ainda que moderna, do grupo Los Duendes, Galicia Terra Nosa, o mítico tema que popularizaron os Tamara no ano 64. O vídeo que se acompaña nesta audición está composta con fotografías do grupo vilagarcían. Como algúns dos seus comp´ñentes son asiduos a este blog espero que nos ilustren cos seus comentarios algunhas das súas vivencias.
A decepción de Salitre
O luns, 11 de maio, emitiuse na tvg a reportaxe “porto de Vilagarcía de Arousa” dentro do programa “Salitre”.
Para aquel que non pudo velo en directo sempre pode seguir este enlace e aceder a el dentro da páxina web da compañia de radio e televisión de Galicia.
A reportaxe, para quen o Arquivo Social da Memoria de Vilagarcía realizou unha serie de traballos como a da búsqueda da maior parte das testemuñas e de material tanto gráfica como audiovisual, tivo unha nota de desprezo hacia nos: nin se nos nomea nos títulos de crédito. Logo se nos pidiu disculpas por elo, si, pero era a segunda trompada que se nos daba co mesmo programa. A primeira fora o desplante realizado polo director do mesmo hacia nos durante os días de gravación.
Non é intención nosa personal a da figuración, de feito os nosos nomes desaparecen tras o o xenérico do Arquivo, pero é unha consideración hacia quen te estivo armando un programa pondo todo o seu tempo a súa disposición. A misión que realizamos foi satisfatoria nese senso, é unha pena aquelas que, trala entrevista, non sairon na montaxe final ou que non foron aproveitadas en todas as súas posibilidades, pero esa simple inclusión nos títulos era máis que suficente recompensa. E que nin a Concellería de Cultura, a donde pertenece o Arquivo, se lle fai mención, e, vendo outros capítulos desa serie, non sucede o mesmo en outros concellos.
Pero que lle vamos a facer, sonche as cousas da farándula.
Eche o que hai!.