Si, porqué as mulleres “distintas” eran as que tiñan “caracter” é decir, si na escola decian que a o dia seguinte, que era a procesion de Corpus obligatorio ir a procesion, “quiero verme en vuestros zapatos”…asi de limpio tiña que estar o uniforme…pois resulta que unha servidora non aparecia…sabendo por suposto que o luns seguinte empezaba mal, habia castigo. Na casa, ca familia era parecido, lembro familiares que non se cortaban un pelo falando mal do meu Pai, da mesma persoa que ben que se lucraron de ela. Eu, era unha nena pero rebelabame, as veces cuberta de lagrimas.
Logo, nunha Vilagarcia que ainda hoxe imperan os ticks do franquismo, fai coarenta e sete anos sair publicamente na candidatura dos comunistas….¡BUF, esa factura hai que pagala. …
Logo a forma de vida….¡Un escandalo¡ Ter un neno sin casarse, lucindo tripa como as mulleres decentes…
Primeira voda polo xuzgado…os cuervos e as cuervas enfrente, murmurando…
O ser avanzado na forma de ver a vida implica un sufrimento, no 36, en Vilagarcia asesinaron tres mulleres, por ser avanzadas.
Como di a cancion: “Cuantas cosas quedaron prendidas”…
Ahora, as fillas e netas das cuervas, levan a mesma vida pero claro, nos anos setenta era un relaxo nos corpos e mentes. Os fillos sin bautizar, sin ir a relixion na escola, no Jose Antonio Primo de Rivera.
O que quero decir, é que nin de aquela nin hoxe, nadie, ¡NADIE¡ vai cambiar as miñas lembranzas-realidades vividas, patrimonio persoal que implica uns sentimentos fortes que só comparto a medias.
É unha reflexion de muller a que intentaron e intentan amordazar e que cambie a sua vision das vivencias, por outra mais levada, mais bonita, pero irreal.
Deixa unha resposta