Non entendo os parametros con que rixen as valoracions que premian as peliculas e documentais nos festivais de cine.
Traballos como o de SAN SIMON, con un Director que estivo anos investigando o mundo e as vidas do campo de concentracion de San Simon, dos presos, traballo serio, riguroso, que nos levou as actuacions estelares de Flako e Tatan, como exemplo, e pasa polos festivais sin pena nin gloria. A xente que ve a pelicula queda impresionada, pero non sei que rayos pasa que os do xurado teñen unha vision distinta do que estamos a falar, supoño que falamos distintos idiomas e sobor de todo distintos intereses.
NADIE, nadie nos vai a quitar o orgullo de saber que San Simon, como Lola son un traballazo, ben feito, que sigan a premiar ese cine con homes e mulleres de sete cabezas que en vez de pasar un rato de ocio alteran os nervios de calquera.
Eles saberan os porqués.
Que viva o cine que nos faga pensar é formar.
Deixa unha resposta