Quedou viuda moi nova con vintesesis anos e tres fillos, empleouse nos barcos que levaban xente emigrante as Americas, saian de Vigo, Esmeralda traballou en varias consignatarias, entre elas A MALA REAL INGLESA. O Salta, O Deseado, O Santa Maria, O Yapeyú…Esmeralda deixou os tres nenos na casa dos seus pais criados por Antonia e Maria, as suas irmans. Ela iba e viña acompañada de unha lesion no corazon que cada dous por tres a botaba de baixa para a casa. Esmeralda era coñecida no ambito familiar como Nana, nos contaba as aventuras que se vivian dentro dos barcos, donde ela era moi querida polos seus compañeiros. Se facia querer. muller de valores comprometidos co resto dos seres humanos. Ela foi o contacontos da miña infancia, axudou a criarnos, levabanos a o cine, a pasear, a ver mundo segun ela era ir a Guillan, A Laxe, As Carolinas…como lle gustara unha pelicula levabanos mentras estuvese en cartelera. Lembro con moito horror a Sisi Emperatriz, unha pesadilla visionada non sei cantas veces.
Na actualidade sigue a vivir conmigo, na miña salita, lugar de traballo, a sua fotografia forma parte da vida diaria
Tiña eu doce anos cando Esmeralda pechou os ollos para sempre, o 26 de Maio do 1966, as lagrimas da miña casa, o disgusto. IMBORRABLE miña tia Esmeralda, sempre, sempre, no meu corazon.
Deixa unha resposta