O edificio de frente, blanco, alto era donde estaba o comercio no baixo de Gonzacoca-Pirelli, se vé a carretera donde os nenos xogabamos a pelota, a dereita miña casa, a miña acera, as columnas da luz, plateadas, lembranzas de infancia, a tienda de Bernarda e Felicidad Sosin, a casa de Julia e Isolino, o toldo da merceria de Josefita a sua filla, a continuacion o noso surtidor de gasolina, xestionado pola miña avoa Maria Suarez.
Imborrable a miña infancia.
Deixa unha resposta