
Creabase os inicios da familia Briones Berridi, ela do Carril i el do Castro, foron a vivir a Os Durans, donde naceron os seis fillos.


Creabase os inicios da familia Briones Berridi, ela do Carril i el do Castro, foron a vivir a Os Durans, donde naceron os seis fillos.

Con nuestro Chuti y todo,jajaja.
Rosana Cuesta Blanco.
Moi bonita foto.Son os meus queridos amigos de moi noviños, de maior a menor:Toño, Tino, Rosana e Carmela Cuesta Blanco.
Daquela vivían no barrio dos Duráns.
Lolita Camiño.

Con Armando Castro, o seu pai, padriño de voda, na parroquial. Adicamos a fotografia a o barrio dos Durans que hoxe celebra as suas festas.

Pai da nosa colaboradora Tere Briones, a fotografia está creada na porta da sua casa nos Durans
![]()
Manolo e Pura xa casaran, vivian nos Duráns, isto é na páscua en Padrón,a 1ª pola esquerda é Lourdes Melio,siguientes:toñita Maneiro,Nicanor Guimil,Tusa Panceira,Rodrigo Crespo,Chita Pedrosa,Manolo Camiño,Pura Barreiro,abaixo está Josefita Fiuza,Fernando Pedrosa e omozo de Toñita
Comentario por lolita camiño (26-07-2009 02:21)

Las tres estaban ofrecidas la ir cada año a la procesión,la primera es Pepa Herbón madre de Mary(qe trabajó muchos años en la librería Buceta y abuela de Manuel (cafeteria Tertulia).La 2ª es Celita Castro( hija de Armando).La 3ª es mi madre Rosa Berride,que estaba ofrecida por mi hermano Tito(+) que padecía una grave enfermedad.
Comentario por tere (16-03-2010 20:11)

Sempre estará no noso corazon, o kiosco e o seu propietario, Armando Castro. Na foto vemos a unha artista vilagarcian, Maite Fiuza, unha voz maravillosa, do Durans, a o seu caron unha das fillas de Armando

Mara e Tere Briones nunha das escolas da epoca. Vivian nos Durans, fillas de Rosa e José

Teté foi unha muller innovadora, moderna, creara xunto a Ana Rico a primeira guarderia-parvulario en Vilagarcia, de nome HEIDI, moi centrica, na Praza de Ravella.
Abaixo aniñadas, Josefita Fiuza e Lolita a de Ramoniña,e arriba a esquerda Nieves Casariego e Lourde Melio, detrás de Teté con un neno no colo, Monchita a de Ramoniña.
La niña que tiene Monchita en brazos soy yo.
Pilar Casariego.
A primeira agachada al lado de Tete miña nai Olga.
Santiago Barreiro
E atrás con chaqueta oscura e un neno no colo,creo que é Lulú Pedrosa
Ahora si, Olguita a da Asturiana
Abaixo o primeiro agachado, Ricardo Melio, irman de Lurditas
Dolores Camiño
![]()
Mis abuelos paternos, tuvieron seis hijos, vivían en los Duranes, ( pasando el chatarrero) Hipolito Romero, trabajo en la de los Villaverde, creo que cerca de la capilla de San Roque, mi abuela Manuela Garcia “la de las huertas”, labores del hogar.
Asi o explica Ramon Romero
Hipólito Romero trabajaba para la firma Villaverde y alternaba entre el aserradero que tenia dicha firma cercano al Rio del Con, bajando por la Capilla de San Roque, con la oficina al lado del Fantasio. Pasaba por delante de mi casa continuamente.
No sé si el Romero que aparece a la derecha de la foto es padre de Ramón, pues si es posible, que le dé un saludo de mi parte.
Comentario por Cándido (22-05-2011 20:27)
Estoy casada con uno de los tantos nietos que tuvieron Hipólito y Manuela. Reconozco en la foto a mi suegro, que es el que asoma por la Puerta, y a mi cuñada Ana, en primer plano. Tuve el placer de saludar a los padres de Ramón el año pasado aquí, en Vilagarcía, a pesar de que, llevan toda la vida en Venezuela y por aquí vienen muy de vez en cuando. Un saludo para todos ellos.
Comentario por Lidia de la Torre (03-08-2011 00:34)
Gracias Don Candido por su comentario, mi padre le envia sus saludos, lo recuerda perfectamente a pesar de los años que lleva afuera y nunca olvida la tierra que lo vio nacer.
Comentario por Ramon Romero (hijo) (08-08-2011 17:48)
Hola Lidia, es un placer saludar a la familia, aun cuando no nos conocemos personalmente me alegra que estes husmeando estas páginas.
La foto fue tomada por el abuelo el dia seis de enero de 1.964.
De parte de la familia te enviamos cariño y saludos extensivos a toda la familia.
Comentario por Ramon Romero (hijo) (08-08-2011 18:02)
Ramón, gracias por el tratamiento. Me alegro de que tu padre se acuerde de mí. Dale un abrazo de mi parte y a ver si en alguna visita no podemos encontrar.
Comentario por Cándido (12-08-2011 14:17)