Categoría: Atopando detalles


  • As Misions

    Unha foto daquelas santas misións famosas nos anos cincuenta. o cura que se ve a esquerda, co micrófono, é o Padre Silva. De espaldas, dando a comunión, Chantada. A misa estase celebrando as portas da igrexa de Santa Baia.

    El edificio que se ve a la izquierda de la imagen es la antigua sede de la escuela llamada “La Graduada”, donde daban clase D. Manuel Rios, que fue mi maestro, el que me preparó para el Instituo; D. Faustino y D. Antonio, y recuerdo que tengo asistido a una de estas misiones del Padre Silva, y en ese mismo sitio, en horas de recreo jugábamos al futbol.
    Comentario por Carlos Túñez Collado (03-06-2009 21:36)
    Después del edificio que dice Carlos, se ve un portalón que daba a un patio interior que daba acceso a otras viviendas y por ahí vivia Gutiérrez el del California, si mal no recuerdo.
    Comentario por Joaquín (30-06-2009 17:37)


  • Como si os cartos foran da sua propiedade

    As cousas como nos pintaban na dictadura, o Rivero de Aguilar era aparte de director da Renfe desde 1944, foi tamen, un  militar que se sublevou contra o goberno democratico, contra o goberno da Republica. Tivo moita amistade con Rey Daviña, a sua xestion foi determinante para construir a estacion nova, a estacion do ferrocarril.

    A partires de ese momento, como si se fixese a estacion con cartos da sua propiedade, pois o nomearon fillo adoptivo do pobo.


  • Todo adornado

    De foto Porriño, un bó barco con lugar na parte de abaixo oata protexerse. Non o identificamos


  • Fernando Blanco é Mito Mesejo

    Pola rua do Rio cas suas bicicletas que eran un luxo da epoca. As suas espaldas, unha casa que estaba a o caron da tienda de Oubiña. Ainda non se habia construido a casa da familia Araujo Troche, enfrente a tienda do Bagulleiro, a continuacion a escola do Quince, a carpinteria do Señor Manolo. A o final da imaxen a casa donde vivian a familia Leal Novoa, a de Mercedes e Juan é na buhardilla a Sisa, Bello  e familia.


  • Na rambla do Cavadelo

    Bueno no mesmo centro de Vilagarcia, as fillas de Rogelio Vazquez, Rogelio foi un verdadeiro artista, cantante de zarzuelas e actor nas obras de Urioste, Buhigas e Rey, irman tamen de Martina, outra protagonista de aqueles tempos, unha familia moi importante que ainda hoxe sigue na brecha co neto de Rogelio, Manuel Millan.

    No centro da foto, Maria Josefa Vazquez, actriz de apropositos, zarzuelas e operas, filla de Rogelio Vazquez, nai de Manolo Millan.

    Nas esquinas, Victoria e Chiruca Gonzalez, fillas de Sole é Porriño o fotografo.


  • Castillos de madeira

    A imaxen pertenece a fabrica situada en Ferrazo, pasado o tempo foi propiedade de José Redondo, vemos tamen o camion da epoca utilizado para o transporte da madeira


  • A esquerda Monchito Paredes

    Monchito a esquerda, era un privilexiado, o seu Pai, Moncho, era un jerifalte importante no funcionariado do Concello. Enton os gardas municipais da epoca en vez de berrar como facian con todos os nenos, pois o collian da man e se fotografiaban con el e o seu primo Paco, fillo da tia Adelinita.

    O texto e todo de broma.


  • Por diante de Bobo

    Procesion con asistencia dos colexios, vemos monxas das Franciscanas, o entorno son Almacenes Bobo, balcons con bandeiras engalanados, con xente na casa dos Bouza-Brey Villar, no primeiro piso vivian Celia, a Nena de Padin e Luis Bouza-Brey, tamen estaba o despacho de abogado de Lucho. A o fondo a casa donde nos baixos tiñan os seus comercios Balbino Costa e Cachucho Buceta, caballero Mutilado de Guerra a sua libreria.


  • A dereita Luis Palacios

    Habia chegado a Vilagarcia procedente de Asturias, o seu pai era un traballador de Aduanas. O fillo, Luis Palacios, tiña unha boa relacion ca xuventude do pobo, era amigo por exemplo de Rosina Villaverde, ata que estallou o golpe de estado.

    Luis Palacios logo de vivir unha transformacion terrible fixo un curso de piloto e foi facer a guerra como tal. En Barcelona os anti-aereos da Republica abatiron o caza de Palacios que se tirou nun paracaidas. O colleron, logo de un xuizo o fusilaron.

    En Vilagarcia, moi mal recordo do seu paso polo pobo, un reguero de sangue o acompañara na memoria de moitas familias.


  • Procesion de fai moitos anos

    Procesion da Semana Santa de fai unha chea de anos, o cura da dereita parecenos un sacerdote da igrexa dos Padres claretianos que finara na propia igrexa, o cura Nebreda.