
Un dos motivos que se alegaron pra facer esta obra, anchear a Marina, derribar o edificio da Xunta do Porto, foi pra que os coches tivesen aceso a Vilagarcia centro por dous lugares, somentes podian entrar pola rua de aquela, Rey Daviña.


Un dos motivos que se alegaron pra facer esta obra, anchear a Marina, derribar o edificio da Xunta do Porto, foi pra que os coches tivesen aceso a Vilagarcia centro por dous lugares, somentes podian entrar pola rua de aquela, Rey Daviña.

Xa non hai seres humans que lembren o paisaxe que nos mostra esta postal da Alameda de Vilagarcia, ano 1900, Palco da Musica enriba do mar.
Tamen nos mostra o que levamos perdido.

Enfrente estaba o HOTEL CASABLANCA, a terraza estaba enriba do mar, era un pracer estar dentro vendo a bonita bahia. O camarero foi co tempo o marido de Lolita Troche.


Enfrente a o Hotel Casablanca estaba a sua terraza donde se celebraban festas de comunion e vodas. Todo situado na avenida da Marina

Na Alameda, celebracion dos Maios, o neno de diante de todo parecenos, Carlos Bouza-Brey, fillo da Nena de Padin e de Luis Bouza. Tras eles, tras os nenos vemos a taberna da Banderita e a dereita as mesas da terraza do Chalet da Alameda, mitica pasteleria da familia Beiras

En Vilagarcia temos efectos especiais, pra ir a pasear polas ruas nos vestiamos elegantemente, como debe de ser, con moitisimo glamour, eiqui vemos cinco amigos con traxe e corbata sentados frente a Alameda, no muro donde batia o mar.
Entre eles Jose Luis Meaños e Enrique Jimenez.

Na Alameda, a o final, ou a o principio segun se mire, estaban empezando a edificar o edificio donde hoxe se situa a Farmacia da Marina, vemos a grua e a continuacion a casa da galeria donde nos baixos habia un negocio de hueveria, a o frente a nai de Maria do Carmen Gonzalez de Trabanca Sardiñeira.

Subidas no Carril, Alameda e Vecindade, Familia, Os Veciños
En portada a fachada maritima de Vilagarcia, un pobo con uns xestores que nunca gobernaron pra millorar o pobo, mais en para o contrario, entre outras cousas porqué non coincidia con os seus intereses economicos.
Como diria Ramon de Valenzuela, ERAN TEMPOS DE APANDAR.
Eses tempos…NUNCA MAIS
Bos dias, moita saude

Estamos na Alameda, dia de neve, acontecemento en Vilagarcia. A nosa ria, impide ver a neve con frecuencia por eso cando chega é unha festa. A de Calicó no final da Alameda, os arbores, a farola, os adoquins, os bancos…